تبلیغات
نازنوروز مهرگانی - مطالب ابر ابوشعیب هروی
نازنوروز مهرگانی
اعتلای زبان وادبیات میهن عزیزم وپاسداشت بزرگان ادبی وعلمی این مملکت ،نیز همه پژوهشگران ادبیات در ایران و دنیا
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


این وبلاگ ازهمه کسانی که درعرصه ادبیات کشور فعال وصاحب نظر میباشند استقبال می کند ،همچنانکه به سالکان مبتدی این حوزه با احترام می نگرد و درخواست آنان را اجابت می نماید .گیلان پژوهان ومخصوصا تالش پژوهان وگویشوران تالشی در وبلاگ من سهم عمده ای دارند واین وبلاگ پژوهشهای آنان را ارج می گذاردوسعی درمعرفی آنان دارد.موسیقی سنتی نیز میتواند در حوزه کار ما باشد .صاحب این وبلاگ به صورت مستقیم وغیر مستقیم با دانشجویان زبان وادبیات فار سی وسایر رشته ها در ارتباط است و بدین جهت بعضی از پست ها رابه درخواست آنان دروبلاگ می آورم .به همین مناسبت سطح علمی مطالب میتواند نوسان داشته باشد.گاه به شکل تخصصی وگاه به صورت عام وهمه فهم. توفیق روز افزون برای همه .

مدیر وبلاگ :دکتراحمدرضا نظری چروده
مطالب اخیر
نظرسنجی
به کدامیک از موضوعات زیر بیشتر علاقه مند هستید؟











  • ابوسعید ابوالخیر
    ابوسعید فضل‌الله بن احمد بن محمد بن ابراهیم (ابوسعید فضل‌الله بن ابوالخیر احمد) مشهور به ابوسعید ابوالخیر (۳۵۷-۴۴۰ قمری) عارف و شاعر نامدار ایرانی تبار قرن چهارم و پنجم است. ابوسعید ابوالخیر در میان عارفان مقامی بسیار ممتاز و استثنایی دارد و نام او با عرفان و شعر آمیختگی عمیقی یافته‌است. چندان که در بخش مهمی از شعر پارسی چهره او در کنار مولوی و خیام قرار می‌گیرد، بی آنکه خود شعر چندانی سروده باشد. در تاریخ اندیشه‌های عرفانی در صدر متفکران این قلمرو پهناور در کنار حلاج، بایزید بسطامی و ابوالحسن خرقانی به شمار می‌رود. همان کسانی که سهروردی آنها را ادامه دهندگان فلسفه باستان و تداوم حکمت خسروانی می‌خواند. از دوران کودکی نبوغ و استعداد او بر افراد آگاه پنهان نبوده‌است.
  • ابوسلیک گرگانی
    ابوسَلیک گُرگانی از پیشگامان سرایش شعر به زبان پارسی دری بود. او هم‌دوره با عمرو لیث صفاری بود. وی از نخستین شاعران پارسی‌گوی است. شعرهای زیر از اوست:
    خون خود را گر بریزی بر زمین
    به که آب روی ریزی در کنار
    بت‌پرستنده به از مردم‌پرست
    پند گیر و کار بند و گوش دار


    بمژه دل ز ن بدزدیدى
    اى بلب قاضى و بمژگان دزد
    مزد خواهى که دل ز من بردى
    این شگفتى که دید، دزد بمزد!
  • ابوشعیب هروی

    ابوشعیب صالح بن محمد معروف به ابوشُعَیبِ هَرَوی از شاعران خراسانی دورهٔ سامانی بود.

    وی از شعراء قدیم دورهٔ سامانی و از سدهٔ سوم هجری قمری بود. چنانچه در تذکره‌ها آمده است، وی اواخر زمان رودکی را دریافته است. منوچهری او را در شمار استادان پیشگام شعر پارسی آورده‌است. عوفی او را در ردیف شعرای متقدم آن عهد آورده وهدایت گفته که او اواخر زمان رودکی را دریافته.

    نمونه شعر

    دوزخی کیشی بهشتی روی و قد
    آهو چشمی حلقه زلفی لاله خد
    لب چنان کز خامهٔ نقاش چین
    برچکد از سیم بر شنگرف مد
    گر ببخشد حسن خود بر زنگیان
    ترک را بی‌شک ز زنگ آید حسد
    بینیی چون تارک ابریشمین
    بسته بر تارک ز ابریشم عقد
    از فروسو گنج و از برسو بهشت
    سوزنی سیمین میان هر دو حد
  • ابوشکور بلخی

    ابوشکور بلخی (زادهٔ نزدیک به ۳۰۰ (هجری) در بلخ) از شعرای نام‌آور سده چهارم هجری است که به زبان‌های فارسی و عربی شعر گفته‌است. درباره زندگی و شعرهای او آگاهی چندانی به‌جای نمانده‌است. او در روزگار سامانیان می‌زیسته‌است. ابیات و قطعات پراکنده‌ای از آثار او در حدود ۴۰۰ بیت باقی است.

    ابوشکور از مردم بلخ بوده‌است. مهم‌ترین اثر او مثنوی آفرین‌نامه بوده که در بحر متقارب سروده و چنان‌که خود گفته در سال ۳۳۶ ق به پایان رسانده‌است. ابوشکور را شاعران سده‌های پس از او در کنار شهید بلخی و رودکی ستوده‌اند. برای نمونه منوچهری چنین می‌گوید:

    از حکیمان خراسان کو شهید و رودکی
    بوشکور بلخی و بوالفتح بُستی هکذی

    او جز آفرین‌نامه شعرهای دیگری هم در قالب‌های قطعه، قصیده و شاید غزل داشته‌است که از آنها تک‌بیت‌هایی پراکنده به‌جای مانده‌است. شعرهای پراکنده او را در کتاب‌هایی چون لغت فرس اسدی، قابوس‌نامه، ترجمان‌البلاغه، المعجم فی معاییر اشعارالعجم، مرصادالعباد، لباب‌الالباب عوفی و... می‌توان یافت.

  • ابوطاهر خسروانی

    ابوطاهر طیّب بن محمّد متخلّص به خسروانی (مرگ: ۳۴۲ (هجری)) از شاعران سده چهارم هجری در دورهٔ سامانی است. از زندگی او اطّلاعات چندانی در دست نیست، و از اشعارش تنها ابیات اندکی بر جای مانده است.

    محمد عبده کاتب بیتی از سروده‌های خسروانی را در فطعه‌ای تضمین کرده‌است:

    به یاد جوانی کنون مویه دارم
    بر این بیت بوطاهر خسروانی
    «جوانی به بیهودگی یاد دارم
    دریغا جوانی، دریغا جوانی»

    سوزنی نیز چنین از او نام می‌برد:

    بیچاره سوزنی که به سودای غازی‌ای
    شد همچو خسروانی خسران‌زده تنش
    چون خسروانی از غم غازی نحیف شد
    زان‌گونه سوزنی که ندانی ز سوزنش
    ای کاش خسروانی بودی در این زمان
    تا بودی آستان خداوند مسکنش

    شعر زیر از اوست:

    چهارگونه کس از من به عجز بنشستند
    کز آن چهار به من ذره‌ای شفا نرسید
    طبیب و زاهد و اخترشناس و افسونگر
    به دارو و به دعا و به طالع و تعویذ


ادامه مطلب


نوع مطلب : ابوالعلاء شوشتری، ابوالعباس ربنجنی، ابوالحسن آغاجی، ابوطیب مصعبی، ابوطاهر خسروانی، ابوشکور بلخی، ابوشعیب هروی، ابوسلیک گرگانی، ابوسعید ابوالخیر، ابوحفص سغدی، شاعران پارسی گو از آغاز تا امروز، 
برچسب ها : ابوطاهر خسروانی، ابوشکور بلخی، ابوشعیب هروی، ابوسلیک گرگانی، ابوسعید ابوالخیر، ابوطیب مصعبی، ابوالحسن آغاجی،
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 6 دی 1394





موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ادبیات ایران وگیلان وتالش