تبلیغات
نازنوروز مهرگانی - مطالب زندگینامه شاعران
نازنوروز مهرگانی
اعتلای زبان وادبیات میهن عزیزم وپاسداشت بزرگان ادبی وعلمی این مملکت ،نیز همه پژوهشگران ادبیات در ایران و دنیا
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


این وبلاگ ازهمه کسانی که درعرصه ادبیات کشور فعال وصاحب نظر میباشند استقبال می کند ،همچنانکه به سالکان مبتدی این حوزه با احترام می نگرد و درخواست آنان را اجابت می نماید .گیلان پژوهان ومخصوصا تالش پژوهان وگویشوران تالشی در وبلاگ من سهم عمده ای دارند واین وبلاگ پژوهشهای آنان را ارج می گذاردوسعی درمعرفی آنان دارد.موسیقی سنتی نیز میتواند در حوزه کار ما باشد .صاحب این وبلاگ به صورت مستقیم وغیر مستقیم با دانشجویان زبان وادبیات فار سی وسایر رشته ها در ارتباط است و بدین جهت بعضی از پست ها رابه درخواست آنان دروبلاگ می آورم .به همین مناسبت سطح علمی مطالب میتواند نوسان داشته باشد.گاه به شکل تخصصی وگاه به صورت عام وهمه فهم. توفیق روز افزون برای همه .

مدیر وبلاگ :دکتراحمدرضا نظری چروده
مطالب اخیر
نظرسنجی
به کدامیک از موضوعات زیر بیشتر علاقه مند هستید؟




علی‌اشرف صادقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبریپرش به جستجو
علی‌اشرف صادقی
Sadeghi.jpg
علی‌اشرف صادقی
متولد۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۰ (۷۷ سال)
قم، ایران
محل زندگیتهران
شهروندایرانی
ملیتایرانی
رشته فعالیتزبان‌شناسی
محل کاردانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران
فرهنگستان زبان و ادب فارسی (عضو پیوسته)
جوایزکتاب سال جمهوری اسلامی ایران

علی‌اشرف صادقی (زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۰ در قمزبان‌شناس ایرانی، استاد بازنشستهٔ دانشگاه تهران و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. او به‌عنوان چهرهٔ ماندگار در حوزهٔ ادبیات معرفی شده‌است.

از راست: مصطفی عاصی، مجتبی منشی‌زاده، علی‌اشرف صادقی، یحیی مدرسی و محمد دبیرمقدم در اولین همایش نحو انجمن زبان‌شناسی ایران، بهمن ۱۳۹۰
از راست: علی‌اشرف صادقی، سعید حمیدیان و داریوش آشوری، سمینار نگارشفارسی، مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۶۱

زندگی[ویرایش متنی]

صادقی در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۰ در خانواده‌ای مذهبی در قم به‌دنیا آمد. پدرش معلم و پدربزرگش، اشرف‌الواعظین، واعظ بود. پدرِ پدربزرگش نیزمجتهد بود. صادقی، پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه در قم، در ۱۳۳۸ به دانشگاه تهران رفت و در ۱۳۴۱ لیسانس ادبیات فارسی گرفت. وی در ۱۳۴۲ به دانشگاه سوربن در فرانسه رفت و در آنجا در رشتهٔ زبان‌شناسی عمومی ادامهٔ تحصیل داد و در سال ۱۳۴۶، پس از اخذ مدرک دکتری به ایران بازگشت.



ادامه مطلب


نوع مطلب : تالش پژوهان، تالش شناسی، زندگینامه شاعران، مقالات زبان شناسی، مقالات تالش شناسی، خاطرات بزرگان ادب فارسی، بیوگرافی اساتید دانشگاه، زندگینامه نویسندگان، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 14 آبان 1397
برترین ها:انصافا باید اعتراف کرداین کارکترها هستند که خیال را درذهن ما به واقعیت تبدیل میکنند


ادامه مطلب


نوع مطلب : زندگینامه شاعران، زندگینامه نویسندگان، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها : محبوب ترین شخصیت های مرد سینمای هالیوود،
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 13 خرداد 1397

اشعار پیرایه یغمایی

نوروز بمانید که ایّام شمایید / پیرایه یغمایی

نوروز بمانید که ایّام شمایید
آغاز شمایید و سرانجام شمایید

آن صبح نخستین بهاری که ز شادی
می آورد از چلچله پیغام، شمایید

آن دشت طراوت زده آن جنگل هشیار
آن گنبد گردننده ی آرام شمایید

خورشید گر از بام فلک عشق فشاند
خورشید شما، عشق شما، بام شمایید

نوروز کهنسال کجا غیر شما بود؟
اسطوره ی جمشید و جم و جام شمایید

عشق از نفس گرم شما تازه کند جان
افسانه ی بهرام و گل اندام شمایید

هم آینه ی مهر و هم آتشکده ی عشق
هم صاعقه ی خشم ِ بهنگام شمایید

امروز اگر می چمد ابلیس، غمی نیست
در فنّ کمین حوصله ی دام شمایید

گیرم که سحر رفته و شب دور و دراز است
در کوچه ی خاموش زمان، گام شمایید

ایّام ز دیدار شمایند مبارک
نوروز بمانید که ایّام شمایید




ادامه مطلب


نوع مطلب : ادبیات فارسی، اشعار حماسی، اشعار اجتماعی، زندگینامه هنرمندان، زندگینامه نویسندگان، عشق در شعر فارسی، خاطرات بزرگان ادب فارسی، بیوگرافی اساتید دانشگاه، زندگینامه شاعران، نمایش شعر، اشعار اخلاقی، اشعار طنز، غزل مثنوی، اشعار تغزلی، اشعار تغزلی، اشعار تغزلی، شعر نو، 
برچسب ها : یک زن به شکل اندوه / پیرایه یغمایی، نوروز بمانید که ایّام شمایید / پیرایه یغمایی،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 28 اردیبهشت 1397

بنفشه حجازی، (متولد ۱۳۳۳ بروجردشاعر، نویسنده و پژوهشگر تاریخ زنان[۳] است از آثار او می‌توان به رمان ایمپالا ی سرخ (۱۳۸۸) اشاره کرد. وی مدیر مسئول بخش ادبی سایت مشاهیر هنر ایران - ققنوس است.

  بنفشه حجازی از ماجرای سوءتفاهمی می‌گوید که باعث شده 
در دوران دانشجویی از کلاس «شاهنامه» خسرو فرشیدورد اخراج شود.
بنفشه حجازی، نویسنده ای که استاد ادبیات اخراجش کرد

 

به گزارش لیزنا، این شاعر و نویسنده به‌مناسبت زادروز ۶۰ سالگی‌اش در ششم فروردین‌ماه، در گفت‌وگویی که با لحن طنز همراه بود اظهار کرد: زمستان گذشته برای من زمستان خیلی خوبی بود و بعد از ۳۰ سال بالأخره بنده را دیدند؛ لوح پژوهشگر برجسته تاریخ را از انجمن جامعه‌شناسی دانشگاه تهران به من دادند و تندیس صدیقه دولت‌آبادی به من اهدا شد.

 

او سپس درباره شکل‌گیری علاقه‌اش به ادبیات از دوران کودکی عنوان کرد: پدر و مادرم هر دو معلم بودند. آدم که بچه معلم باشد، همیشه باید شاگرد اول باشد‌، من هم ۱۲ سال از ترس بابا و مامانم شاگرد اول بودم‌، من و خواهر و برادرهایم تابستان‌ها هم درس می‌خواندیم. باور کنید از تابستان متنفر بودم‌، ما تابستان هم کلاس درس داشتیم و باید بعد از خوابِ بعد از ناهار، تکلیف پس می‌دادیم. وقتی هم درس می‌خواندیم جایزه به ما کتاب می‌دادند. من هم دیدم تنها راه خودنمایی، کتاب خواندن است. پدر و مادر من خودشان اهل ادبیات بودند و جلسات شعرخوانی داشتند.

 

او در ادامه درباره اولین آثارش گفت: اولین کارم نوشتن کتابی درباره ایرادهای اندیشه کمونیستی بود که منتشرش نکردم چون دیدم به من چه!؟ خیلی خوشحالم که آن کتاب چاپ نشد. آن موقع من کم‌تجربه بودم. ۳۰ سال بعد کتاب «ایمپالای سرخ» را نوشتم که اندیشه‌هایم را درباره همان موضوع اما در قالب یک رمان نوشتم. اولین کتابی هم که منتشر کردم مجموعه شعر «رویای انار» بود که در ۳۲ سالگی و بعد از به دنیا آمدن هر دو بچه‌ام منتشر شد. قبل از آن هم مدام در حال خواندن بودم.

 

حجازی یادآور شد: من قبل از دیپلم، ازدواج کرده بودم. بعد از آن چون درسم خیلی خوب بود، همه توقع داشتند پزشکی و آن هم جراحی قلب قبول شوم! اما من علوم اجتماعی دانشگاه تهران قبول شدم و اصلا پزشکی را انتخاب نکردم‌، اما بعد پشیمان شدم چون اگر پزشک می‌شدم، الآن وضعم خوب بود!‌ رشته علوم اجتماعی دانشگاه تهران قبول شدم. در دانشگاه زیاد درس‌خوان نبودم. بیش‌تر دوست داشتم مقاله بنویسم. آن موقع در درس مردم‌شناسی درباره هفت سین تحقیق کردم.

 

او در ادامه گفت: در دانشگاه هم شاگرد‌ اول شدم و به همین دلیل شهریه ۸۵۰ تومانی را از من نگرفتند که آن موقع مبلغ خیلی زیادی بود. در آن دوره اصلا قصدی درباره ادبیات نداشتم‌، حتا خسرو فرشیدورد که استاد ادبیاتم بود، یک روز مرا از کلاس بیرون کرد. جریان از این قرار بود که او داشت این شعر را می‌خواند: «من از مفصل این نکته مجملی گفتم/ تو خود حدیث مفصل بخوان از این...» که من یک دفعه گفتم: «مهمل». استاد فرشیدورد هم گفت تو صحبت‌های مرا مهمل می‌دانی؟ و از کلاس بیرونم کرد، اما من کاملا بی‌گناه بودم‌؛ چون در کتابم نقطه «مجمل» را نگذاشته بودند و من همیشه آن را بدون نقطه به شکل «محمل» خوانده بودم‌، نه «مهمل». آن موقع هم داشتم مثلا خودشیرینی می‌کردم. این اتفاق باعث شد که من دیگر خودشیرینی نکنم و همچنین به هر چیزی شک کنم و همه چیز را چند بار چک کنم. البته من در دانشگاه دانشجوی مورد علاقه غلامحسین صدیقی بودم که به ما «اجتماعیات در ادبیات» درس می‌داد و همین استاد عامل علاقه من به موضوع پژوهش‌های ادبی بود. مجموع عواملی که گفتم،‌ از خانواده و مدرسه و معلم‌ها تا دانشگاه، در علاقه من به ادبیات مؤثر بودند.

 

حجازی درباره دلیل ادامه ندادن تحصیلات دانشگاهی‌اش اظهار کرد: تا آمدم لیسانس بگیرم پسرم به دنیا آمد‌، بعد هم انقلاب شد. البته به صورت ساعتی در کانون پرورش فکری به کتابدارها درس می‌دادم و درس‌های آن کلاس‌ها را در کتاب «ادبیات کودکان و نوجوانان» (ویژگی‌ها و جنبه‌ها) چاپ کردیم که کتاب درسی دانشگاه‌ها و منبع کنکور شده است.

 



ادامه مطلب


نوع مطلب : زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، بیوگرافی اساتید دانشگاه، زندگینامه نویسندگان، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 28 اردیبهشت 1397

نسرین جافری/شاعر

نسرین جافری، متولد سال 1329 در خرم‌آباد است که اشعار و سروده‌های او بارها در مطبوعات کشور چاپ شده است. از آثاری وی می توان به «زخم سایه و بید»- 1369، «رمل هندسی آفتاب‌گردان»- 1375،‌ «نیمی از مرا کشته‌اند»- 1379، «به سوی هرگز، به سوی هیچ» - 1382، «ما همچنان ترانه خواندیم» (مشترکا با نصرت‌الله مسعودی)- 1382 و «خواب اتم» - سال 2010 میلادی در سوئد، «به سمت هرگز به سوی هیچ» - سال 2010 میلادی در سوئدو مجموعه‌های شعر ایشان اشاره کرد. نسرین جافری مادر "وحید موسائیان" کارگردان سینمای ایران است.

نسرین جافری/شاعر

6






ادامه مطلب


نوع مطلب : زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها : نازبانوی شعر معاصر نسرین جافری،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 28 اردیبهشت 1397

گراناز موسوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گراناز موسوی
زمینه فعالیتسینما
تولدتهران
والدینپاروین چجینی فراهانی

هاشم موسوی

محل زندگیاسترالیا
ملیت ایران
پیشهشاعر، فیلمساز و بازیگر
صفحه در وب‌گاه IMDb
صفحه در وب‌گاه سوره

گراناز موسوی (زاده ۱۳۵۴ در تهرانشاعر و فیلمساز معاصر ایرانی است. او به جز سرودن شعر به نوشتن نقد کتاب، ویراستاری ادبی،ترجمه، فیلمنامه‌نویسی، کارگردانی سینما و بازیگری نیز پرداخته‌است.[۱]

وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ سینما در مقطع دکتراست و کارگردانی اولین فیلم بلند داستانی اش بنام تهران من، حراج را که محصول مشترک ایران - استرالیا، است در سال ۲۰۰۸ در تهران انجام داد. این فیلم منتخب رسمی جشنواره‌های بین‌المللی فیلم تورنتو، روتردام، پوسان (۲۰۰۹)، موزه هنر مدرن نیویورک و برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم مستقل سال استرالیا است.

زندگی[ویرایش]

پدر گراناز، هاشم موسوی صدابردار با سابقه تلویزیون و سینما و مادرش پروین چگینی فراهانی کارشناس نودال تلویزیون بودند.

پس از سپری کردن دوران دبستان در مدرسه رازی و پس گرفتن دیپلم دبیرستان هدف، بین سالهای ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۳ در کلاسهای بازیگری تئاتر حمید سمندریان و مهین اسکوئی شرکت کرد. همزمان تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته شیمی در دانشگاه الزهرا آغاز نمود که بعداً با مهاجرت به استرالیا در سال ۱۳۷۶ آن را رها کرده،[نیازمند منبع] در رشته سینما در دانشگاه فلیندرز[۲]و سپس مدرسهٔ فیلم، تلویزیون و رادیوی استرالیا (AFTRS) به ادامهٔ تحصیل پرداخت. پایان‌نامهٔ دکترای وی در دانشگاه سیدنی " زیبایی‌شناسی سینمای شاعرانه " بوده و او مشغول به تدریس پاره‌وقت در دو دانشگاه در استرالیا است.

گراناز از کودکی شعر می‌سرود.[۱] در ۱۲ سالگی برنده جایزه شعر دانش‌آموزی منطقه ۳ تهران شد و در ۱۷ سالگی نخستین آثارش را در مجله‌های آدینه، دنیای سخن و چاووش به چاپ رساند. سپس یکسال بعد نوشتن نقد کتاب و ویراستاری ادبی را در مجلهٔ دنیای سخن آغاز کرد.[۱]

از گراناز موسوی تا کنون سه مجموعه شعر در ایران به چاپ رسیده‌است. نخستین دفتر شعرش «خط خطی روی شب» در سال ۷۶ توجه اهل قلم و جامعه ادبی ایران را به خود جلب کرد. همان سال، م. آزاد، شاعر و منتقد برجسته، در نقدی بر این مجموعه در مجله آدینه از کشف استعدادی تازه در شعر معاصر خبر داد. در سال ۱۳۷۹ دومین دفتر شعرش، «پابرهنه تا صبح» (نشر سالی) را منتشر کرد که برنده نخستین دوره جایزه شعر امید ایران، «کارنامه» شد و به چاپ چهارم رسید. سومین کتابش «آوازهای زن بی‌اجازه» (نشر سالی) در سال ۱۳۸۱ در تهران، و چهارمین کتابش نیز "Les rescapés de la patience" در پی بورسیه ادبی در فرانسه، به شکل مجموعه دوزبانه در سال ۲۰۰۵ در این کشور به چاپ رسید. آخرین اثر او «حافظه قرمز» نام دارد که درسال ۱۳۹۰ در استرالیا منتشر شده‌است.

شعرهای او تا به حال به زبانهای انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی، پرتغالی، سوئدی، ایتالیایی، آلمانی، ترکی و کردی در کتابها و منظومه‌های گوناگون به چاپ رسیده‌است. او همچنین از داوران جایزه ادبی والس بوده‌است. در سال ۲۰۰۲ پژوهشی با عنوان «دنیای نمادین گراناز موسوی و سبک نوشتاری آن» (L'univers symbolique et son écriture chez Granaz Musavi) دردانشگاه سوربن روی کارهای وی منتشر گردید. او در سمینارها و کنگره‌های مختلفی در فرانسه، بریتانیا، آمریکا، آلمان، استرالیا، ایتالیا، سوئد، اسپانیا، لوگزامبورگ و کانادا شعرخوانی و به دعوت دانشگاه استنفورد، دانشگاه کالیفرنیا و دانشگاه لندن سخنرانی داشته‌است.

گراناز در ۱۷ سالگی در فیلم «به خاطر همه‌چیز» به کارگردانی رجب محمدین (۱۳۶۹) بازی کرد. در سال ۱۳۷۲ نیز در فیلم «جاده عشق» از همین کارگردان به ایفای نقش پرداخت.[۱] وی در فیلم «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند» دستیار و تدوینگر دیجیتال فیلم بوده‌است. درسال ۲۰۰۶ وی برندهٔ جایزهٔ بهترین طرح فیلم‌نامهٔ سال (تهران من، حراج) در استرالیا شد و در جشنواره فیلم کن حضور یافت. در سال ۲۰۰۹ این فیلم برندهٔ بهترین فیلم مستقل سال دراین کشور شد.

گراناز موسوی کارگردانی اولین فیلم بلندش «تهران من، حراج» «My Tehran For Sale» منتخب رسمی جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو (۲۰۰۹)، موزه هنر مدرن نیویورک موزه هنر مدرن موزه هنر مدرن و برندهٔ جایزهٔ «09 Inside Film Awards» که محصول مشترک ایران و استرالیا است را در سال ۲۰۰۸ در تهران انجام داده‌است.[۳]

عضو هیئت ژوری[ویرایش]

  • جشنواره بین‌المللی فیلم مانهایم-هایدلبرگ آلمان ۲۰۱۱
  • جایزه سالانه فیلم استرالیا IF awards ۲۰۱۱

جوایز داخلی[ویرایش]

گراناز موسوی در سال ۱۳۷۹ برای کتاب «پابرهنه تا صبح» برنده جایزه شعر کارنامه یا جایزه شعر امروز ایران شد.

آثار[ویرایش]

شعر[ویرایش]

فیلمسازی[ویرایش]

بازیگری[ویرایش]







    نوع مطلب : ادبیات فارسی، زندگینامه هنرمندان، زندگینامه نویسندگان، بیوگرافی اساتید دانشگاه، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه شاعران، 
    برچسب ها : گرانازموسوی،
    لینک های مرتبط :
              
    جمعه 28 اردیبهشت 1397


    بنفشه حجازی
    بنفشه حجازی - Banafsheh Hedjazi.jpg
    زادروز۶ فروردین ۱۳۳۳
    بروجرد[۱]
    تحصیلاتکارشناسی علوم اجتماعی[۲]
    از دانشگاهدانشگاه تهران
    پیشهشاعر،
    نویسنده
    پژوهشگر

    بنفشه حجازی، (متولد ۱۳۳۳ بروجردشاعر، نویسنده و پژوهشگر تاریخ زنان[۳] است از آثار او می‌توان به رمان ایمپالا ی سرخ (۱۳۸۸) اشاره کرد. وی مدیر مسئول بخش ادبی سایت مشاهیر هنر ایران - ققنوس است.

    کتاب‌شناسی

    رمان

    • ۱۳۸۸ - ایمپالای سرخ. تهران، انتشارات افراز.
    • ۱۳۸۸ - اعترافات یک عکاس. روشنگران و مطالعات زنان.
    • ۱۳۸۳ - بیسکویت نیم خورده. نشر همراه.
    • ۱۳۸۱ - نرگس + عشق. قصیده سرا.
    • ۱۳۷۸ - ماه گریخته در پیراهن. گفتمان خلاق.
    • ۱۳۶۶ - گزارشی از ستون‌زار. تمدن.

    مجموعه اشعار

    • اعتراف می‌کنم (مجموعهٔ شعر نو)، نشر همراه، ۱۳۸۳
    • یک منظومهٔ آواره و بیست ترانهٔ سرگردان (مجموعهٔ شعر نو با ناصر نجفی)، فارسی- انگلیسی، تهران، سالی، ۱۳۷۹
    • نپرس چرا سکوت می‌کنم (مجموعهٔ شعر نو)، فارسی – انگلیسی، تهران، گیل، ۱۳۷۶
    • به انکار عشق تو ناگزیرم (مجموعهٔ شعر نو) تهران، روشنگران، ۱۳۷۲
    • رؤیای انار (مجموعه شعر نو) تهران، سیامک، ۱۳۶۵

    داستان‌های کودکان

    • تارا و ماه (داستان کودکان) تهران، وزارت نیرو - توانیر، ۱۳۷۶

    سایر آثار

    • تاریخ هیچ‌کس؛ بررسی جایگاه زن ایرانی در عصر زندیه و افشاریه. تهران، قصیده سرا، ۱۳۸۵
    • زن تاریخ :بررسی جایگاه زن از عهد باستان تا پایان دوره ساسانیان. تهران، قصیده سرا، ۱۳۸۵
    • چند کلمه از مادرشوهر:. بررسی جایگاه زن در امثال حکم و اشعار عامیانه زبان فارسی. تهران، فرزان روز، ۱۳۸۵
    • زنان ترانه؛ بررسی حضور زن در ترانه‌ها و اشعار عامیانه. تهران، قصیده سرا، ۱۳۸۴
    • تذکره اندرونی: شرح حال و شعر شاعران زن قرن سیزدهم تا پهلوی اول. تهران، قصیده سرا (و) روشنگران، ۱۳۸۳
    • تاج الرّجال: رابعه عدویه. تهران، شالیزار، ۱۳۸۲
    • دایره حیرت؛ زندگینامه علمی و ادبی حکیم عمر خیام. تهران، دانش فریار، ۱۳۸۱
    • ضعیفه؛ بررسی جایگاه زن ایرانی در عصر صفوی. تهران، قصیده سرا، ۱۳۸۱ (چاپ اول) ۱۳۸۱ چاپ دوم
    • به زیر مقنعه؛ بررسی جایگاه زن ایرانی از قرن اول تا عصر صفوی. تهران، نشر علم، ۱۳۷۶
    • ادبیات کودکان و نوجوانان؛ ویژگیها و جنبه‌ها. تهران، روشنگران و مطالعات زنان (چاپ دوم ۱۳۷۷، چاپ سوم ۱۳۷۹، چاپ چهارم ۱۳۸۰، چاپ پنجم ۱۳۸۱، چاپ ششم ۱۳۸۲، چاپ هفتم ۱۳۸۳، چاپ هشتم ۱۳۸۴، چاپ نهم ۱۳۸۵، چاپ دهم ۱۳۸۷)
    • زن به ظن تاریخ؛ بررسی جایگاه زن در ایران باستان. تهران، شهراب، ۱۳۷۱
    • زن در مثل: امثال و حکم مربوط به زنان در زبان فارسی
    • ویکی پدیا




    نوع مطلب : شعر نو، زندگینامه هنرمندان، زندگینامه نویسندگان، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه شاعران، 
    برچسب ها :
    لینک های مرتبط :
              
    جمعه 28 اردیبهشت 1397

    دکترتیمور مالمیر



    ادامه مطلب


    نوع مطلب : زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، بیوگرافی اساتید دانشگاه، زندگینامه هنرمندان، 
    برچسب ها : دکترتیمور مالمیر،
    لینک های مرتبط : http://celm.ut.ac.ir/staff/%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1-%D9%85%D8%A7%D9%84%D9%85%DB%8C%D8%B1،
              
    پنجشنبه 27 اردیبهشت 1397
    سخن از زن و اندیشه شعرگونه اوست؛ 
    نه تمام زنان و نه همه اندیشه و احساس آنان. جایی كه تبلور اندیشه به میان آید، ذهنیت‌ها از شكل مادی خارج می‌شود و غنای فضل فكر پیش رو می‌آید. در مسیری ژرف و ظریف در هستی شعر زنان سرزمین‌مان از دوردست تا امروز، زیباترین شگفتی‌ها در برابرمان می‌درخشند. هر چند تا ((عصر نیمایی)) شعر زنان جویباری گاه جاری و زمانی خشك بود، اما از آن به بعد سیمای زنان شاعر گسترده‌تر و پربارتر پیش رو آمده است.
    زنان روشندل، اقلیت‌ها، شاعرانی كه از نعمت گویایی و شنوایی بی‌نصیب بوده‌اند. حتی زنان شاعری كه از سواد به طور مطلق بهره‌ای نداشته‌اند؛ حضوری با زیباترین شكل ممكن.

    در تاریخ ایران، زنان فرهنگ ساز اكثراً شاعرند. در واقع محملی كه زنان توانسته اند به نحوی مقبول تر خود را نشان بدهند شعر و شاعری بوده است. البته مسلما در این عرصه نیز با محدودیت های فراوان روبه رو بوده اند؛ چنانكه تعدادشان به هیچ وجه قابل قیاس با تعداد مردان نیست.

    شاید اگر زنی وابسته به دربار یا از شاهزادگان و بزرگان قوم بود. می توانست قد علم كند، وگرنه راه دیگری برای ابراز وجود، برای زنان وجود نداشته است.

    اولین زن شاعر
    به شهادت تاریخ، اولین زن شاعر ایران، آتوسا نام دارد. آتوسا همسر داریوش و مادر خشایار شاه هخامنشی است.





    ادامه مطلب


    نوع مطلب : اشعار وکلام سمبلیک، زندگینامه هنرمندان، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه شاعران، فروغ فرخ زاد، پروین اعتصامی، 
    برچسب ها : شاعران زن ایرانی،
    لینک های مرتبط :
              
    پنجشنبه 27 اردیبهشت 1397
    گر درختی از خزان بی برگ شد
    یا کرخت از سورت سرمای سخت

    هست امیدی که ابر فرودین
    برگها رویاندش از فر بخت

    بر درخت زنده بی برگی چه غم
    وای بر احوال برگ بی درخت 




    ای مهربان تر از برگ در بوسه‌های باران
    بیداری ستاره ، در چشم جویباران

    آیینه ی نگاهت؛ پیوند صبح و ساحل
    لبخندِ گاه گاهت ؛ صبح ِ ستاره باران

    بازآ که در هوایت ، خاموشی جنونم
    فریادها بر انگیخت از سنگ ِ کوهساران

    ای جویبار ِ جاری ! زین سایه برگ مگریز
    کاین گونه فرصت از کف ، دادند بی شماران

    گفتی : "به روزگاری مهری نشسته بر دل!"
    "بیرون نمی‌توان کرد، حتی به روزگاران"

    بیگانگی ز حد رفت، ای آشنا مپرهیز
    زین عاشق ِ پشیمان، سرخیل شرمساران

    پیش از من و تو بسیار ، بودند و نقش بستند
    دیوار ِ زندگی را زین گونه یادگاران

    وین نغمه ی محبت، بعد از من و تو ماند
    تا در زمانه باقیست آواز ِ باد و باران

    شفیعی کدکنی




    ادامه مطلب


    نوع مطلب : دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، زندگینامه شاعران، حکایت های فارسی، خاطرات بزرگان ادب فارسی، عشق در شعر فارسی، اشعار تغزلی، شعر نو، اشعار وکلام سمبلیک، اشعار اجتماعی، نمایش شعر، 
    برچسب ها : اشعار شفیعی کدکنی،
    لینک های مرتبط :
              
    یکشنبه 20 اسفند 1396

    بیوگرافی تقی وحیدیان کامیار و آثارش /استاد دانشگاه فردوسی

    n00108409-b

    تقی وحیدیان کامیار (زادهٔ ۱۳۱۳ در مشهد) پژوهشگر، ادیب و زبان‌شناس، دارای دکتری زبان‌شناسی از دانشگاه تهران است.

    وی در دانشگاههای شهید چمران (جندی‌شاپور) اهواز و سپس در دانشگاه فردوسی مشهد به تدریس اشتغال داشته و هم‌اکنون بازنشسته شده‌است. چندین کتاب و مقاله، بیشتر در موضوعات عروض و قافیهٔ فارسی و نیز دستور زبان فارسی، از او منتشر شده‌است.

    آثار

    • دستور زبان عامیانهٔ فارسی، انتشارات باستان، ۱۳۴۳
    • دستور فارسی با روش نو، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۴۴
    • برسی وزن شعر عامیانه فارسی، انتشارات آگاه، ۱۳۵۷
    • وزن و قافیهٔ شعر فارسی، تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۶۷
    • نوای گفتار در زبان فارسی، اهواز:دانشگاه شهید چمران (جندی شاپور) ویراست دوم، مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی
    • دستور زبان فارسی (به‌همراه غلامرضا عمرانی)، تهران: انتشارات سمت
    • بدیع: از دیدگاه زیبایی‌شناسی، تهران: انتشارات سمت
    • فرهنگ قافیه در زبان فارسی، مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی
    • ادبیات فارسی ۱، دورهٔ پیش‌دانشگاهی رشتهٔ ادبیات و علوم انسانی، تهران: وزارت آموزش و پرورش
    • دستور زبان فارسی گفتاری، تهران: انتشارات الهدی
    • فرهنگ نام آوایی فارسی، مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی، ۱۳۷۵
    • برسی منشأ وزن شعر فارسی، مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۷۶ چاپ سوم
    • تصحیح دیوان کاتبی نیشابوری، با همکاری جوادی نیا و خومحمدی، مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۸۲
    • مجموعه مقالات زبان چگونه شعر می‌شود، مشهد: انتشارات دانشگاه آزاداسلامی، ۱۳۸۳
    • فرهنگ اوزان شعر فارسی، مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی، ۱۳۸۹
    • تذکره شاعران مشهد، با همکاری محمد عظیمی و به کوشش خومحمدی، مشهد: انتشارات حوزهٔ هنری خراسان رضوی،

    مصاحبه ای از استاد را با خبرگزاری کتاب بخوانید:

    حمیدیان کامیار در گفت‌و‌گو با خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) گفت: زمانی مرحوم پرویز ناتل خانلری در اروپا درباره اوزان شعر فارسی گفته بود که تعداد آن‌ها بیش از ۱۰۰ وزن است و تعجب تمامی جمع حاضر را برانگیخت؛ چراکه تعداد کل تمام اوزان شعر در زبان‌های اروپایی هم به ۱۰۰ نمی‌رسد.

    وی ادامه داد: اما در این کتاب من ۶۰۰ وزن را در شعر فارسی پیدا و معرفی کرده‌ام. البته توجه داشته باشیم که این تعداد نیز محدود نیست و قابل افزایش است؛ چراکه وزن شعر فارسی زایاست.

    این زبان‌شناس با تاکید بر انجام این پروژه پژوهشی طی ۲۰ سال اظهار داشت: هجای آخر در یک وزن می‌تواند کوتاه، بلند یا کشیده باشد و قدما هر یک از آن‌ها را چند وزن حساب می‌کردند؛ اما در پژوهشی که انجام داده‌ام موارد این‌چنینی را یک وزن در نظر گرفته‌ام.

    وی درباره ساختار این کتاب توضیح داد: علاوه بر ارائه توضیحاتی درباره شعر فارسی و پیشینه آن، اوزان آثار تمامی شاعران پیش از رودکی را بر اساس کتاب «شاعران بی دیوان» تا شاعران معاصر بررسی، و مشخص کرده‌ام که این شاعران در هر بحر چه تعداد شعر و در چه قالب‌هایی سروده‌اند.

    وحیدیان‌ کامیار افزود: برخی از اوزان شعر کاربرد بیشتر و برخی دیگر کاربرد کمتری دارند. به عنوان مثال معروف‌ترین اوزان متعلق به حافظ است؛ او حدود ۴۰ وزن حافظ بیشتر به کار گرفته است. اما گاهی در یک وزن تنها چند نمونه شعر سروده شده است.

    وی به اوزان شعر عربی اشاره کرد و گفت: سرودن شعر در اوزان شعر فارسی بسیار ساده‌تر از سرودن شعر در اوزان شعر عربی است. این امر به دلیل گستردگی اوزان شعر فارسی است. شاعر وزن را برای سرودن شعر انتخاب نمی‌کند. بلکه شعر با وزن خود در ذهن او شکل می‌یابد. بنابراین دست شاعر در بیان احساس خود در وزن‌های مختلف باز است.

    این استاد دانشگاه ادامه داد: این در حالی است که شعر عربی تنها حدود ۶۰ وزن را در برمی‌گیرد. بنابراین شاعر باید تمام عواطف شعری خود را در این ۶۰ وزن بگنجاند. این محدودیت دشواری‌هایی را در پی دارد.

    وی در پاسخ به این پرسش که «آیا اوزان شعر نیمایی نیز در این اثر معرفی شده‌اند»، گفت: در شعر نیمایی اوزان را نمی‌توانیم از نظر طولی بررسی کنیم. برهمین اساس به اوزان شعر نیمایی در این کتاب نپرداخته‌ام.

    وحیدیان کامیار در پایان به تعریف ارسطو از شعر اشاره و تشریح کرد: طبق تعریف ارسطو شعر سخنی خیال‌انگیز است که یا ما را شاد می‌کند یا غمگین. پس توجه داشته باشیم هر سخنی که وزن داشته باشد شعر نیست. به عبارت دیگر اوزان به تنهایی عنصر زیبایی شعر به حساب نمی‌آیند.

    تقی وحیدیان کامیار متولد ۱۳۱۳ در مشهد، محقق، ادیب، زبان‌شناس و دارای دکترای زبان‌شناسی از دانشگاه تهران است.

    وحیدیان کامیار در دانشگاه‏های شهید چمران(جندی‌شاپور) اهواز و سپس در دانشگاه فردوسی مشهد به تدریس اشتغال داشته و تاکنون چندین کتاب و مقاله، بیشتر در موضوعات عروض و قافیه فارسی و نیز دستور زبان فارسی، از او منتشر شده ‌است.

    «وزن و قافیه شعر فارسی»(مرکز نشر دانشگاهی)، «نوای گفتار در زبان فارسی»(انتشارات دانشگاه مشهد)، «دستور زبان فارسی»(انتشارات سمت)، «بدیع: از دیدگاه زیبایی‌شناسی»(انتشارات سمت)، «فرهنگ قافیه در زبان فارسی»(انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد)، «ادبیات فارسی ۱»(وزارت آموزش و پرورش) و «دستور زبان فارسی گفتاری»(انتشارات الهدی) عنوان آثار منتشر شده وحیدیان کامیار است.

    «فرهنگ اوزان شعر فارسی» در ۷۵۲ صفحه توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد منتشر شد.





    نوع مطلب : زندگینامه شاعران، مقالات زبان شناسی، خاطرات بزرگان ادب فارسی، بیوگرافی اساتید دانشگاه، 
    برچسب ها :
    لینک های مرتبط :
              
    جمعه 6 بهمن 1396

    غزل شمارهٔ ۲

     
    حافظ
     

    صلاح کار کجا و من خراب کجا

    ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا

    دلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوس

    کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا

    چه نسبت است به رندی صلاح و تقوا را

    سماع وعظ کجا نغمه رباب کجا

    ز روی دوست دل دشمنان چه دریابد

    چراغ مرده کجا شمع آفتاب کجا

    چو کحل بینش ما خاک آستان شماست

    کجا رویم بفرما از این جناب کجا

    مبین به سیب زنخدان که چاه در راه است

    کجا همی‌روی ای دل بدین شتاب کجا

    بشد که یاد خوشش باد روزگار وصال

    خود آن کرشمه کجا رفت و آن عتاب کجا

    قرار و خواب ز حافظ طمع مدار ای دوست

    قرار چیست صبوری کدام و خواب کجا

     


    ادامه مطلب


    نوع مطلب : زندگینامه شاعران، عارفان، تصوف، عرفان، عشق در شعر فارسی، اشعار تغزلی، اشعار وکلام سمبلیک، اشعار طنز، اشعار اجتماعی، اشعار اخلاقی، نمایش شعر، 
    برچسب ها : هرروزیک غزل ازحافظ به روایت گنجور،
    لینک های مرتبط :
              
    سه شنبه 16 آبان 1396

    مظاهر مصفا (۱۳۱۱، اراک- تاکنون) شاعر، ادیب، مولف، مصحح، محقق، مدرس، سعدی شناس، پژوهشگر و نویسنده برجسته معاصرایران است. وی سال‌های متمادی به عنوان استاد تمام رشته ادبیات در دانشگاه تهران به خدمت مشغول بود که در سال ۱۳۸۴ به دستور ریاست دانشگاه کنارگذاشته شد.

    زندگی

    مظاهر مصفا فرزند اسماعیل مصفا در سال ۱۳۱۱ در اراک در خانواده‌ای با فرهنگ از اهالی تفرش به دنیا آمد. در زمانی که تنها ۴۰ روز از تولدش می‌گذشت، خانواده‌اش به قم نقل مکان کردند. پدر وی در اداره «سجل-احوال» (سازمان ثبت احوال) کار می‌کرد. مصفا دوران تحصیلات اولیهٔ خود را در مدرسه حکیم نظامی قم سپری کردو سپس دوران متوسطه را در دارالفنون گذراند می خواست نقاشی را در دانشکده هنرهای زیبا پی گیری کند ولی به دانشسرای عالی رفت و به تحصیل در رشته ادبیات مشغول شد. و تحصیلات خود را در رشته زبان و ادبیات فارسی تا اخذ درجه دکتری از دانشگاه تهران ادامه داد و با تاییدیه بدیع‌الزمان فروزانفر به پایان‌نامه وی تحت عنوان «تحول قصیده در ایران»، موفق شد مدرک دکترای خود را اخذ نماید.

    پایان نامه دکتری او سیر تحول قصیده در شعر فارسی بود. در این زمان فروزانفر سبک شناسی تدریس می کرد و کتاب سبک شناسی بهار را درس می داد و از اول تا آخر هم سبک شناسی بهار را رد می کرد.

    مصفا گفت: استاد شما که این را قبول ندارید یک جزوه ای چیزی بگویید ما بنویسیم و یادداشت کنیم.

    فروزانفر قهر کردند و رفت ولی بچه ها رفتند و او را بازگرداندند.

    فروزانفر روزی دیگر به مصفا گفت: شعری بخوان.

    مصفا نیز شعری در مدح دکتر محمد مصدق خواند.

    فروزانفر گفت: چه کسی به تو اجازه داده است برای مصدق شعر بگویی؟

    مصفا پاسخ داد: شعر خود شما را برای مصدق در رادیو شنیدم.

    آری روزی که شاه رفته بود استاد فروزانفر شعری برای مصدق سرود:

    ای مصدق هزار مردی تو / با دد و دیو در نبردی تو

    ای مصدق تو را ثنا خوانم / گرچه بر همزن سنا دانم

    بعد که شاه بازگشت و دولت مصدق سقوط کرد، فروزانفر نیز مغضوب شد.

    مصفا شعری در هجو فروزانفر و تلون مزاج او سرود. این شعر به گوش بدیع الزمان فروزانفر رسید و اختلاف ها بالا گرفت

    از استادان او می توان به دکتر محمد معین، بدیع الزمان فروزانفر، دکتر حسن خطیبی، دکتر بهمنیار، دکتر ذبیح الله صفا و استاد جلال همایی اشاره داشت.

    هم‌زمان با ادامه تحصیل به استخدام آموزش و پرورش درآمد و مدتی هم رئیس فرهنگ قم بود و چندی هم ریاست مدرسه عالی قضایی قم را به عهده داشت.

    در این دوران خواستار یکسان سازی خط فارسی شد، مهم ترین حرف او الف های چهارم بود، این که چرا لیلی بنویسیم و لیلا بخوانیم یا مصطفی، مرتضی، اسمعیل و... همین طور چند تا حرف داریم که صدای سین می دهد (س، ص، ث) چند مدل حرف داریم که صدای ز می دهد (ز، ظ، ض) و بهتر است همگی به یک صورت نوشته شوند.

    سخن او سرو صدایی به راه انداخت. گروهی از جوانان خواستند تا به نمایمدگی از مردم قم به مجلس شورای ملی راه یابد و بعضی در مخالفت با او گفتند که مصفا خواستار تغییر خط قرآن مجید شده است.

    نه سال گذشت، تا این که مرحوم قدس نخعی کوشنده در چاپ دیوان وحشی بافقی که رییس دربار بود به مصفا گفت: شعری در مدح استاد بگو.

    مصفا شعری سرود. نخعی او را با فروزانفر رو به رو کرد و دستور داد شعر را بخواند:

    آن دست که بنوشت هجای تو شکستم / آن خامه که بنگاشت جفای تو شکستم

    وآن دست که بد کرد به جای تو شکستم / آن شیشه که در آن می مغروری من بود

    بردم به سر خویش و به پای تو شکستم...

    فروزانفر هم در برابر رییس دربار نمی توانست سخنی بگوید که نخوان و نمی خواهم، او را بخشود و به این ترتیب، مصفا دکترای خود را دریافت کرد.

    پس از این رییس انتشارات و مدیر مجله آموزش و پرورش شد. به سال ۱۳۳۲ مدیریت اداره آموزش و پرورش اراک را عهده دار شد.

    برادر بزرگ‌تر وی ابوالفضل مصفا و خواهر وی خانم مصفا (مادر فؤاد حجازی آهنگساز معروف) از استادان زبان و ادبیات فارسی هستند.

    او در جوانی با دکتر امیربانو کریمی (استاد ادبیات دانشگاه تهران) دختر امیری فیروزکوهی (شاعر معروف معاصر) ازدواج کرد و از وی صاحب فرزندانی شد که از آن جمله‌اند: علی مصفا (بازیگر سینما و تلویزیون و همسر لیلا حاتمی)، کیمیا مصفا (عروس دکتر [[سید جعفر شهیدی])، گلزار مصفا و امیر اسماعیل مصفا دارای مدرک دکتری فیزیک و استادیار فیزیک دانشگاه صنعتی شریف (تخصص در زمینه تئوری ریسمان)

    استاد مظاهر مصفا به سال ۱۳۴۵ به شیراز رفت، با رتبه دانشیاری به تدریس در دانشگاه شیراز پرداخت و ریاست دبیرخانه مرکزی دانشگاه شیراز و مدیریت انتشارات نگاه شیراز را بر عهده گرفت.

    به سال ۱۳۴۷ به تهران بازگشت، در دانشگاه تهران استاد تمام وقت و مدیر گروه دانشکده ادبیات شد.

    در آبان ماه ۱۳۸۴ بازنشانده !!!!  شد.

    مدتی استاد تمام وقت دوره های دکتری دانشگاه آزاد بود، و اکنون به پژوهش و سرودن شعر سرگرم است. مصفا ذوق معماری نیز دارد و تا کنون پنج خانه در قم و تفرش و تهران ساخته است.

    برادر بزرگ تر وی دکتر ابوالفضل مصفا نویسنده، حافظ پژوه، فرهنگ نویس و شاعر و خواهر وی خانم دکتر مصفا مادر فواد حجازی آهنگساز معروف از استادان زبان و ادبیات فارسی است.

    دکترمظاهر مصفا یکی از قصیده سرایان بزرگ ایرانی به شمار می رود و نام او با قصیده گره خورده است.

    درون مایه قصیده های او اعتراض است که با بیانی فلسفی و اجتماعی آمیخته شده و بیشتر از ناصرخسرو و عمرخیام تاثیر گرفته است.

    اشعار وی در سرتاسر قلمرو فارسی و در کشورهای افغانستان، پاکستان، هندوستان و تاجیکستان نیز دارای شهرت است.

    قصیده او به نام «هیچ» یکی از مشهورترین اشعار وی به شمار می رود:

    مردی ز شهر هرگزم از روزگار هیچ / جان از نتاج هرگز و تن از تبار هیچ

    دکتر غلامحسین یوسفی در کتاب چشمه روشن به بررسی آن پرداخته و پروفسور صلاح الصاوی شاعر و سخن سنج مصری در کتاب العدمیه فی شعر آن را ترجمه، نقد و بررسی کرده است.

    از دیگر سوابق علمی و اجرایی وی می‌توان به دبیری دبیرستان‌های تهران، ریاست انتشارات و مدیریت مجله آموزش‌وپرورش، دانشیاری دانشگاه شیراز و ریاست دبیرخانه مرکزی دانشگاه شیراز اشاره کرد.

    جایگاه شعری

    مظاهر مصفا یکی از قصیده‌سرایان ایرانی بعد از ملک الشعرای بهار (محمدتقی بهار) است. وی در کشورهای افغانستان و هند و دیگر کشورهای فارسی زبان نیز دارای شهرت است. قصیدهٔ «هیچ» او یکی از شعرهای اوست که دکتر غلامحسین یوسفی در کتاب «چشمهٔ روشن» به بررسی آن پرداخته و پروفسور صلاح الصاوی (شاعر و سخن‌سنج مصری) در کتاب «العدمیه فی شعر» آن را ترجمه، نقد و بررسی کرده‌است. تاکنون چند مجموعه شعر از او به چاپ رسیده که از آن جمله‌است: «ده فریاد»، «سی سخن»، «پاسداران سخن»، «توفان خشم»، «سپیدنامه»، «سی‌پاره» و.... همچنین تصحیحات وی بر دیوان ابوتراب فرقتی کاشانی، مجمع الفصحاء، نزاری قهستانی، سنایی، سعدی، نظیری نیشابوری و جوامع الحکایات عوفی منتشر شده است.

    آثار

    1. پاسداران سخن (چکامه سرایان) مجموعه اشعار از رودکی تا عصر حاضر است)
    2. توفان خشم (چهل چکامه)
    3. ده فریاد (مجموعه شعر)
    4. سپید نامه (مجموعه شعر)
    5. سی پاره (مجموعه شعر)
    6. سی سخن (مجموعه شعر)
    7. شبهای شیراز
    8. قند پارسی
    9. نسیم
    10. تصحیح دیوان ابوتراب فرقتی کاشانی
    11. تصحیح مجمع الفصحاء (در چندین جلد)
    12. تصحیح دیوان نزاری قهستانی
    13. تصحیح دیوان سنایی
    14. تصحیح کلیات سعدی
    15. تصحیح جوامع الحکایات عوفی (در چندین جلد)

    و...

    اشعار

    برخی از مطالع اشعار او به شرح ذیل است:

    مردی ز شهر هرگزم از روزگار هیچ
    جان از نتاج هرگز و تن از تبار هیچ
    من آمده‌ام به بوی علی، به سوی علی، به کوی علی
    رخ ازهمه سوی تافته‌ام، شتافته‌ام به سوی علی
    دردا که آفتاب مروت به خون نشست
    فریاد ای فتی که فتوت به خون نشست
    دوشینه به میخانه شدم از تو چه پنهان
    مست از دو سه پیمانه شدم از تو چه پنهان
    تلخ است روزگار من و روزگار تلخ
    امسال ما گذشت چو پیرار و پار تلخ
    ز پا فتاده‌ای ای نخل سایه گستر من
    به خون نشسته‌ای ای آفتاب کشور من
    آن دست که بنوشت هجای تو شکستم
    آن خامه که بنگاشت جفای تو شکستم

     

    یک شعر از ایشان :

    گذشت

    مه و سالها هرچه بر ما گذشت

    طرب کاه و اندوه افزا گذشت

    شب و روزها از پی یکدگر

    امید افکن و عمر فرسا گذشت

    مه و سال با ای فسوسا رسید

    شب و روز با ای دریغا گذشت

    رسید از غم و درد جانم به لب

    به من لحظه و ساعتی تا گذشت

    غم هستی من- که جز غم نداشت

    شتابان رسید و شکیبا گذشت

    اگر بود شادی- که هرگز نبود

    چو برق آمد و برق آسا گذشت

    چه حاصل ز دیروز و امروز من

    که این هر دو در فکر فردا گذشت

    نداند کسی جز من و روز و شب

    که بر من چه روز و چه شبها گذشت

    به شبهای عمرم که از دیرباز

    به یاد تو ای ماه سیما گذشت

    ز خود پرسم آیا سپیده دمید

    شب هجر باقی بود یا گذشت

    به خود گویم از بهر تسکین درد

    اگرچند درد از مداوا گذشت

    مخور غم که گویا سپیده دمید

    شب تیرۀ هجر گویا گذشت

    مخور غم که این زندگی هرچه بود

    بد و خوب یا زشت و زیبا گذشت

    بلی عمر من روز و شب سال و ماه

    بسی سخت بگذشت اما گذشت

    گذشتم ز هستی که در روزگار

    توان رستن از هر غمی با گذشت

    ز مهر تن توبه سوز تو نیز

    گذشتیم و شوق تمنا گذشت

    تواند کشد دست از ناکسی

    کسی کز سر جمله دنیا گذشت

    ستم هرچه کردی و خواهی بکن

    ز تو ما گذشتیم و از ما گذشت

    ولی از تو می پرسم ای سنگدل

    که از تو خدا خواهد آیا گذشت؟


    برچسب‌ها: مظاهر مصفا, امیربانو کریمی, دانشگاه تهران, علی مصفا, دبیرستان دارالفنون



    نوع مطلب : دکتر مظاهر مصفا شاعر معاصر، زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، بیوگرافی اساتید دانشگاه، زندگینامه نویسندگان، زندگینامه هنرمندان، 
    برچسب ها : دکتر مظاهر مصفا، برچسب‌ها: مظاهر مصفا، امیربانو کریمی، دانشگاه تهران، علی مصفا، دبیرستان دارالفنون،
    لینک های مرتبط :
              
    دوشنبه 3 مهر 1396


    نتیجه تصویری برای منوچهر آتشی شاعر

    منوچهر آتشی
    شاعر
    منوچهر آتشی شاعر و مترجم معاصر ایرانی بود. ویکی‌پدیا
    تاریخ تولد: ۲۵ سپتامبر ۱۹۳۱، شهرستان دشتستان
    تاریخ مرگ: ۲۰ نوامبر ۲۰۰۵، تهران
    منوچهر آتشی شاعر و مترجم کشورمان در دوم مهر ماه 1310 در بخش دهورد شهرستان دتستان استان بوشهر متولد شد او پس از  اینکه دوره  دانش مقدماتی را در شیراز گذرانیده، چند سالی به آموزگاری پرداخت و در سال 1339 به تهران آمد و در  دانشه ای عالی به تحصیل پرداخت و در  مقطع کارشناسی رشته زبان و ادبیات انگلیسی فارغ التحصیل شد آتشی در روز یکشنبه 29 آبان 1384 در سن 74 سالگی دربیمارستانی در تهران به اثر  ایست قلبی درگذشت و او را در زادگاهش بوشهر به خاک سپردند همچنین او چند روز قبل از مرگش در مراسم چهره های ماندگار به عنوان چهره ماندگار ادبیات  معرفی شد.

    ادامه مطلب


    نوع مطلب : اشعار اجتماعی، اشعار حماسی، زندگینامه هنرمندان، زندگینامه نویسندگان، بیوگرافی اساتید دانشگاه، حکایت های فارسی، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه شاعران، منوچهر آتشی، 
    برچسب ها : انجمن ترویج زبان، منوچهر آتشی آخرین باز مانده از شاعران نیمایی،
    لینک های مرتبط : انجمن ترویج زبان،
              
    یکشنبه 2 مهر 1396
    اول مهرماه سال‌روز تولد حسین منزوی، غزل‌سرای نوپرداز، است.
    به گزارش خبرنگار ادبیات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، حسین منزوی اول مهرماه سال 1325 در زنجان به دنیا آمد. به این علت كه پدر و مادرش معلم روستا‌های اطراف زنجان بودند، سال‌های ابتدایی زندگی‌اش در روستا گذشت. دوران دبستان، راهنمایی و دبیرستان را در مدرسه‌های زنجان پشت سر گذاشت و در سال 1344 وارد دانشكده‌ی ادبیات دانشگاه تهران شد.
    حسین منزوی در قالب آزاد، نیمایی و غزل شعر سرود؛ ولی بیش‌تر شهرتش به خاطر غزل‌سرایی‌های اوست و به همین خاطر او را از پایه‌گذاران غزل نو می‌دانند. این شاعر در حركت غزل از فضای سنتی به سمت شعر و پیام نیما یوشیج تأثیر بسزایی داشت. او شاعری است كه در دهه 40 و 50 كه دوره‌ی‌ یكه‌تازی شاعران نوپرداز در فضای شعر بود و شعر كلاسیك دوران ركود خود را سپری می‌كرد، به غزل‌سرایی روی آورد و از این جهت بار دیگر به غزل اعتباری دوباره بخشید.
    منزوی اولین مجموعه شعرش را در سال 1350 در انتشارات بامداد منتشر كرد كه با انتشار این مجموعه اولین جایزه‌ی شعر فروغ را دریافت كرد و به عنوان برترین شاعر جوان این دوره معرفی شد.
    او سپس به رادیو و تلویزیون رفت و در آن‌جا در گروه «ادب امروز» با سرپرستی نادر نادرپور همكاری كرد. بعد از این در تلویزیون برنامه‌های متعددی در رابطه با شعر و ادبیات اجرا كرد. از دیگر فعالیت‌های ادبی او سرپرستی مجله ادبی «رودكی» در یك مقطع و همكاری با نشریه «سروش» و صفحه شعر روزنامه محلی «امید زنجان» بود.
    حسین منزوی دومین كتابش را با نام «صفر خان» در ستایش از «صفر قهرمانیان» كه 33 سال در زندان شاه بود، منتشر كرد. این كتاب در سال 82 از سوی نشر چكیده تجدید چاپ شد. با عشق در حوالی فاجعه، از شوكران و شكر، با سیاوش از آتش، از كهربا و كافور، به همین سادگی، با عشق تاب می‌آورم، این كاغذین جامه، از خاموشی‌‌ها و فراموشی، از ترمه و غزل، تغزلی در باران، این ترك پارسی‌گوی (بررسی شعر شهریار) و ترجمه شعر حیدر بابایه سلام شهریار از جمله كتاب‌های منتشرشده‌ی اوست.
    منزوی را شاعر همیشه عاشق می‌دانند؛ ولی او خود در این‌باره گفته است: هر چند پایگاه تغزل را عشق و عاشقی دانسته‌اند؛ ولی به گمان من، تغزل می‌تواند هر نوع حدیث نفسی را دربر بگیرد، حتا اگر عرفانی و اجتماعی باشد.
    او همچنین گفته است: در شعر هیچ الگویی نداشته‌ام؛ ولی به حافظ، مولوی، سعدی و خیام ارادت داشته‌ام و نیما، شاملو، فروغ و نادرپور برایم بسی عزیزند.
    این شاعر غزل‌سرا اردیبهشت‌ماه سال 83 در سن 58سالگی به‌علت بیماری قلبی و تنفسی درگذشت و در شهر زنجان به خاك سپرده شد.http://t.me/anjomanetarvijefarsi


    ادامه مطلب


    نوع مطلب : زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه نویسندگان، زندگینامه هنرمندان، حسین منزوی، 
    برچسب ها : اول مهرماه سال‌روز تولد حسین منزوی، غزل‌سرای نوپرداز،
    لینک های مرتبط : انجمن ترویج زبان فارسی،
              
    یکشنبه 2 مهر 1396
    بسیاری از شاعران و سرایندگان در طول تاریخ، نقش مهم و کلیدی را در تحریک احساسات و عواطف فرمانروایان و عموم مردم در راستای خواسته‌های خود ایفا کرده‌اند. به عنوان نمونه، شعر معروف رودکی را مثال می‌آوریم که باعث شد پادشاه معاصرش، برای سفر به سوی بخارا مصمّم گردد:

    ادامه مطلب


    نوع مطلب : رودکی سلطان شاعران وپدر شعر فارسی، زندگینامه شاعران، حکایت های فارسی، زندگینامه هنرمندان، اشعار تغزلی، اشعار اجتماعی، اشعار حماسی، نمایش شعر، 
    برچسب ها : نقش شاعران در تاریخ، از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد،
    لینک های مرتبط :
              
    چهارشنبه 27 اردیبهشت 1396
     بهار حنجره ام
    شاعر : علیرضا نیرآبادی

    پروانه ها
    از حوصله ام لبریز می شوند،
    و بر تمام وسعت اندیشه ام
    ردپای آهوان است،
    و گاه، سواری،
    كه پرشتاب،
    می گذرد.
    به هر لحظه،
    از خودمی پرسم:
    اگر گلوی من، آبشخور غزالان باشد
    و سینه ام، آشیانه ی پرندگان،
    كسی، آیا مرا فریاد خواهد كرد؟!
    ***********************

    اگر سبزه در زهدان زمین خشکیده ست

    اگر ترانه روییدن بر لبان برگ ماسیده ست

    اگر شبان قطبی را بامدادی نیست

    یک روز چکاوکی می آید

    تا سر سبزی بهار را تخم بگذارد

    آن روز مادر زمین جوان می شود

    چونان عروسی

    به انتظار زایش نخستین

    با نطفه ای از باران و بابونه

    شعر از علیرضا نیرآبادی / برگرفته از وبلاگ ایلیا





    نوع مطلب : زندگینامه شاعران، بیوگرافی اساتید دانشگاه، اشعار وکلام سمبلیک، اشعار اجتماعی، نمایش شعر، 
    برچسب ها : بهار حنجره ام شاعر : علیرضا نیرآبادی،
    لینک های مرتبط :
              
    پنجشنبه 21 بهمن 1395
    علیرضا نیرآبادی شاعرومحقق ادبیات زاده شهرنیشابور میباشد .ایشان
    لیسانس ادبیات را ازدانشگاه خوارزمی تهران (تربیت معلم سابق)اخذ کرده اند .وهمکلاسی اینجانب صاحب این وبلاگ از سال 68 تا 72 بوده اند علیرضا در همان دوران لیسانس جزو پژوهشگران برتر دانشگاه بودند وهنوزیادم هست که کنفرانس های خوبی درباره شعرمعاصر در دانشگاه برگزار میکردند. شعر اودر همان سالها درمجله رشد ادب فارسی منتشر شد،که آوازه اش را به عنوان یک شاعر باتجربه سر زبانها انداخت.نمیدانم تا آن زمان چه مقدار از شعرهایش را چاپ کرده بودند،ولی تا این اندازه میدانم که شعر او به تایید استاد ،شاعروادیب محقق دکترعبدالحسین فرزاد استادمان میرسید.نیرآبادی فوق لیسانس را هم بعد از آن سالها اخذ کردند وبه عنوان استاد ادبیات در آموزش وپرورش نیشابور تدریس مینمودند.استاد نیرآبادی اکنون بازنشسته آموزش وپرورش هستند.اما معرفی بیشتر ایشان از زبان محقق
    مجید نصر آبادی.
    وی در سال ٦١ خورشیدی نخستین‌ آشنایی خویش را با شاملو در كتاب «ققنوس در باران» تجربه كرد كه البته دهه ٦٠ را دوران مشق شاعری خود توصیف كرد. دو اثر تحقیقی علیرضا نیرآبادی درباره احمد شاملو یعنی كنفرانس معرفی اشعار شاملو در جمع دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران در سال ٦٩ با راهنمایی عبدالحسین فرزاد و پایان ­نامه كارشناسی ارشد خویش در سال ٨٤ نتیجه غور وی در شعر و متن زندگی شاملو بوده است.

    سخنران، شاملو را از زبان خویش این­ گونه به تصویر می­ كشد: پدرش حیدر نام داشت که تبار او به گفتهٔ احمد شاملو در شعر «من بامدادم» از مجموعهٔ «مدایح بی­صله» به اهالی کابل بر می ­گشت. مادرش کوکب عراقی شاملو، و از قفقازی ­هایی بود که انقلاب بلشویکی ۱۹۱۷ روسیه، خانواده ­اش را به ایران کوچانده بود.

    به عقیده وی شعر معاصر كشورمان دو آغازكننده دارد كه یكی نیماست و دیگری شاملو. از این میان نیما یوشیج با تحول در شكل ظاهری شعر فارسی آن را از دربار دور كرده و به دامن طبیعت و اجتماع می­ آورد. البته تكانه­ ها و پیش لرزه­ های این رنسانس ادبی در مشروطه به شعر ما خورده بود كه مفاهیم غزل به شدت «اجتماعی» شد و نیما به علت آشنایی با میراث گذشته ادب فارسی و همچنین درك شعر غرب توانست شعر را یكسره از قید و بند عروض و قافیه كه دست و پای شاعر را بسته بود رها كند و حركتی نو را آغاز نماید كه شاملو، اخوان و فروغ رهروان راستین وی بودند اما شاملو در نگاه سخنران توانست دایره محدود شعر را گسترده­ تر كند.

    این پژوهشگر و شاعر نیشابوری می ­گوید: شعر با شاملو توانست به ناگاه فراگیر و اجتماعی شود و شاعران دهه چهل خورشیدی به تمامی در مقابل عظمت شعر وی تحت تاثیر قرار گرفتند. وی می ­گوید: موسیقی شعر شاملو با كنار زدن موسیقی عروضی به موسیقی درونی از طریق واج ­آرایی و تركیب­ پذیری­ های شاعرانه كه مختص شاملوست دست یافته است.





    نوع مطلب : زندگینامه شاعران، بیوگرافی اساتید دانشگاه، زندگینامه هنرمندان، 
    برچسب ها : پژوهشگر و شاعر نیشابوری، علیرضا نیرآبادی شاعرومحقق ادبیات،
    لینک های مرتبط : عصر کتاب نیشابور،
              
    یکشنبه 15 فروردین 1395
    حسین گل‌گلاب، (۱۲۷۶ تهران - ۱۳۶۳ تهران) گیاه‌شناس، ادیب، نویسنده، شاعر، مترجم، استاد دانشگاه، نوازنده، موسیقی‌دان، عکاس و هنرمند ایرانی بود. او به زبان‌های فرانسه، انگلیسی، روسی، عربی و لاتین تسلط داشت و در زمینه معادل‌یابی برای واژه‌های علمی از متخصصان فرهنگستان ایران بود. سروده‌های مشهور «ای ایران» و «آذرآبادگان» از جمله کارهای اوست.
    حسین گل‌گلاب
    زادروز ۱۲۷۶
    تهران
    درگذشت ۲۲ اسفند ۱۳۶۳ (۸۷ سالگی)
    تهران بهشت زهرا
    آرامگاه بهشت زهراقطعه 8 ردیف 106 شماره 13
    ملیت ایران ایران
    آثار سرود ای ایران (ترانه)
    همسر بایسته جزایری
    فرزندان فرخ، هما و داریوش گل‌گلاب
    والدین ابوتراب خان (مهدی مصورالملک)



    ادامه مطلب


    نوع مطلب : زندگینامه شاعران، زندگینامه هنرمندان، 
    برچسب ها : حسین گل‌گلاب،
    لینک های مرتبط :
              
    شنبه 12 دی 1394
      مهدی اخوان ثالث
      شاعر
      مهدی اخوان ثالث شاعر پرآوازه و موسیقی‌پژوه ایرانی بود. نام و تخلص وی در اشعارش «م. امید» بود.
      تولد: ۱ مارس ۱۹۲۹ م.، مشهد
      مرگ: ۲۶ اوت ۱۹۹۰ م.، تهران
      کتاب‌ها: ترا ای کهن بوم و بر دوست دارم، بیشتر

      مهدی اخوان ثالث (زاده اسفند ۱۳۰۷، مشهد- درگذشته ۴ شهریور ۱۳۶۹، تهران) شاعر پرآوازه و موسیقی‌پژوه ایرانی بود. نام و تخلص وی در اشعارش«م. امید» بود.

      اشعار او زمینهٔ اجتماعی دارند و حوادث زندگی مردم در آن زمان را به تصویر کشیده است و دارای لحن حماسی آمیخته با صلابت و سنگینی شعر خراسانی بوده است و اشعار او در بردارندهٔ ترکیبات نو و تازه بوده است

      اخوان ثالث در شعر کلاسیک فارسی توانمند بود. وی به شعر نو گرایید و آثاری در هر دو نوع شعر به جای نهاد. همچنین، او آشنا به نوازندگی تار و مقام‌های موسیقیایی بوده است





    ادامه مطلب


    نوع مطلب : خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه شاعران، اخوان ثالث، 
    برچسب ها : سیمین بهبهانی، مهدی اخوان ثالث، ابوالحسن نجفی، حسن پستا، محمود مشرف آزاد تهرانی، محمدعلی سپانلو،
    لینک های مرتبط :
              
    جمعه 11 دی 1394
    فریدون مشیری
    Fereydoon Moshiri.jpg
    فریدون مشیری
    زمینهٔ کاری شعر فارسی
    زادروز ۳۰ شهریور ۱۳۰۵
    تهران
    پدر و مادر ابراهیم مشیری افشار
    مرگ ۳ آبان ۱۳۷۹ (۷۴ سال)
    تهران
    ملیت  ایران
    محل زندگی تهران، مشهد
    جایگاه خاکسپاری قطعه هنرمندان بهشت زهرا
    پیشه شاعر، روزنامه‌نگار
    همسر(ها) اقبال اخوان (۱۳۷۹-۱۳۳۳)
    فرزندان بهار، بابک
    وب‌گاه رسمی وب‌گاه فریدون مشیری


    ادامه مطلب


    نوع مطلب : فریدون مشیری، زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه هنرمندان، شعر نو، 
    برچسب ها : در تهران به دنیا آمد، فریدون مشیری، بهشت زهرای تهران،
    لینک های مرتبط :
              
    جمعه 11 دی 1394

    شاعران معاصر (سدهٔ بیستم میلادی به این‌سو)

    شاعران معاصر ایران

    شعر کلاسیک

    شعر نو

    ترانه





    نوع مطلب : زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه هنرمندان، ادبیات فارسی، 
    برچسب ها : ترانه، شعر نو، شعر کلاسیک، شاعران معاصر (سدهٔ بیستم میلادی به این‌سو)، شاعران معاصر ایران،
    لینک های مرتبط : ویکی پدیا دانشنامه آزاد،
              
    یکشنبه 6 دی 1394
              
    یکشنبه 6 دی 1394

    شاعران سده هفتم تا نهم هجری


    شاعران سده دوازدهم و سیزدهم هجری


    شاعران معاصر (سدهٔ بیستم میلادی به این‌سو)

    شاعران معاصر ایران

    شعر کلاسیک

    شعر نو

    ترانه





    نوع مطلب : شاعران پارسی گو از آغاز تا امروز، زندگینامه شاعران، 
    برچسب ها : ابن یمین، امیرشاهی سبزواری باباافضل کاشی بدر جاجرمی بابافغانی شیرازی بساطی سمرقندی، جامی، شاعران سده دوازدهم و سیزدهم هجری، شاعران معاصر (سدهٔ بیستم میلادی به این‌سو)، شاعران معاصر ایران شعر کلاسیک، شعر نو،
    لینک های مرتبط : شاعران سده هفتم تا نهم هجری ویکی پدیا،
              
    یکشنبه 6 دی 1394
      نتیجه تصویری برای مولانا جلال الدین (مولوی)
      نتیجه تصویری برای مولانا جلال الدین (مولوی)
    جلال‌الدین محمد بلخى
    جلال‌الدین محمد بلخی معروف به مولوی و مولانا و رومی از مشهورترین شاعران ایرانی‌تبارپارسی‌گوی است.
    تولد: ۳۰ سپتامبر ۱۲۰۷ م.، وخش، تاجیکستان
    مرگ: ۱۷ دسامبر ۱۲۷۳ م.، قونیه، ترکیه
    مشاهده 2 مورد +
    جلال‌الدین محمد بلخی
    نگاره‌ای پندارین از مولانا
    زادروز ۶ ربیع‌الاول ۶۰۴ قمری
    بلخ یا وخش
    درگذشت ۵ جمادی‌الثانی ۶۷۲ قمری
    قونیه
    آرامگاه

    قونیه، ترکیه

    ۳۷°۵۲′۱۴.۴۷″ شمالی ۳۲°۳۰′۱۷.۸۲″ شرقی
    محل زندگی افغانستان و تاجیکستان و ترکیه کنونی
    پیشه شاعر وصوفی
    سبک مثنوی- رباعی- غزل- نثر
    لقب مولانا
    مولوی
    خَمُش
    دوره خوارزمشاهیان
    دین اسلام
    آثار مثنوی معنوی
    دیوان شمس
    فیه ما فیه
    مکتوبات
    مجالس سبعه
    همسر گوهر خاتون دختر خواجه لالای سمرقندی
    کِرّا خاتون
    فرزندان سه پسر و یک دختر
    والدین پدر: بهاءالدین ولد



    ادامه مطلب


    نوع مطلب : مولانا جلال الدین (مولوی)، زندگینامه شاعران، عارفان، صوفیان، تصوف، عرفان، 
    برچسب ها : ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد،
    لینک های مرتبط : ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد،
              
    جمعه 4 دی 1394
    حافظ شیرازی
    Hafzie6.JPG
    نام اصلی خواجه شمس الدین محمد بن بهاءالدّین شیرازی
    زمینهٔ کاری شعر، فلسفه و عرفان
    زادروز ۷۰۶

    حدود ۷۲۷
    شیراز

    مرگ ۷۶۹

    ۷۹۲
    شیراز

    ملیت  ایرانی
    جایگاه خاکسپاری حافظیهٔ شیراز
    در زمان حکومت شاه شیخ ابواسحاق
    رویدادهای مهم یورش محمد مبارزالدین حکمران کرمان و یزد
    لقب لسان‌الغیب
    پیشه شاعر
    سبک نوشتاری سبک عراقی
    دیوان سروده‌ها کلیات حافظ
    تخلص حافظ
    دلیل سرشناسی غزل‌سرایی پارسی
    اثرگذاشته بر گوته

    خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷۷۹۲ هجری قمری برابر با ۷۰۶ - ۷۶۹ هجری شمسی)، معروف به لسان الغیب [۱] و ترجمان الاسرار  ، شاعر بزرگ سدهٔ هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به‌ غزلیات حافظ شهرت دارند. گرایش حافظ به شیوهٔ سخن‌پردازی خواجوی کرمانی و شباهت شیوهٔ سخنش با او مشهور است. او از مهم‌ترین تأثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود. در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او به گونه‌ای به‌ محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت. هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگ‌داشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی برگزار می‌شود. مطابق تقویم رسمی ایران این روز روز بزرگ‌داشت حافظ نامیده‌ شده است

    ادامه مطلب


    نوع مطلب : خواجه شمس الدین حافظ شیرازی، حافظ شیرازی، زندگینامه شاعران، عارفان، 
    برچسب ها : خواجه شمس الدین حافظ شیرازی، در زمان حکومت شاه شیخ ابواسحاق، محمد مبارزالدین حکمران کرمان و یزد، شاه شجاع،
    لینک های مرتبط : دانشنامه رشد،
              
    جمعه 4 دی 1394
    نتیجه تصویری برای ابوسعید ابوالخیر

    ابوسعید ابوالخیر

    دانشمند و صوفی مسلمان
    سده چهارم و پنجم هجری
    Aboosaeed-mehne-pajvaksoft (25).jpg
    مقبره شیخ ابوسعید ابوالخیر مهنه
    نام: ابوسعید فضل الله بن احمد بن محمد بن ابراهیم
    عنوان: شیخ ابوسعید ابوالخیر مهنه‌ای
    زادروز: ۱ محرم ۳۵۷
    شنبه، ۲۱ آذر ۳۴۶
    ۷ دسامبر ۹۶۷
    میهنه، ابیورد (جزء ربع نیشابور)
    مرگ: ۴ شعبان ۴۴۰
    ۲۸ دی ۴۲۷
    ۱۲ ژانویه ۱۰۴۹
    میهنه، ابیورد (جزء ربع نیشابور)
    منطقه: نیشابور، خراسان، میهنه، مرو و سرخس
    سنت مدرسه‌ای: تصوف
    زمینه‌های فعالیت: فلسفه، تصوف، فقه، اخلاق، حدیث
    ایده‌های قابل‌ذکر: از مبتکرین قالب رباعی در شعر فارسی - وحدت وجود.
    آثار: اسرار التوحید. رباعیات ابوسعید ابوالخیر
    تأثیرپذیران: ابوالفضل سرخسی و ابوالعباس قصاب آملی
    تأثیرگذاران: قاضی صاعد، ابن سینا

    ابوسعید فضل‌الله بن احمد بن محمد بن ابراهیم (ابوسعید فضل‌الله بن ابوالخیر احمد) مشهور به ابوسعید ابوالخیر (۳۵۷-۴۴۰ قمری) عارف و شاعر نامدار ایرانی تبار قرن چهارم و پنجم است.



    ادامه مطلب


    نوع مطلب : ابوسعید ایوالخبر، عارفان، صوفیان، عرفان، تصوف، عشق در شعر فارسی، زندگینامه شاعران، 
    برچسب ها : ابوسعید فضل‌الله بن احمد بن محمد بن ابراهیم، ابوسعید فضل‌الله بن ابوالخیر احمد) مشهور به ابوسعید ابوالخیر، مقبره شیخ ابوسعید ابوالخیر مهنه،
    لینک های مرتبط :
              
    چهارشنبه 2 دی 1394
    تصاویر برای دکتر سعید حمیدیان
    نتیجه تصویری برای دکتر سعید حمیدیان
    سعید حمیدیان
    زادروز ۱۳۲۴
    ملیت ایرانی پرچم ایران
    تحصیلات دکتری زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران
    پیشه مترجم و پژوهشگر ادبی
    نقش‌های برجسته استاد دانشگاه
    دین اسلام
    مذهب شیعه


    سعیدحمیدیاننتیجه تصویری برای دکتر سعید حمیدیان



    ادامه مطلب


    نوع مطلب : دکتر سعید حمیدیان، زندگینامه شاعران، بیوگرافی اساتید دانشگاه، 
    برچسب ها : سعید حمیدیان،
    لینک های مرتبط : وب‌گاه رسمی دکتر سعید حمیدیان،
              
    یکشنبه 29 آذر 1394
    سیروس شمیسا
    زادروز ۲۹ فروردین ۱۳۲۷
    رشت
    تحصیلات دکترای ادبیات فارسی
    پیشه استاد دانشگاه علامه طباطبایی


    سیروس شَمیسا (زادهٔ ۲۹ فروردین ۱۳۲۷ در رشت) استاد ادبیّات فارسی و نویسندهٔ پرکار ایرانی است که تاکنون بیش از ۴۰ اثر خلق کرده‌است.

    وی تحصیلات عالی خود را در دانشگاه شیراز آغاز کرد و چند سالی پزشکی خواند، ولی پس از چندی تغییر رشته داد و در همان‌جا مدرک کارشناسی خود را در ادبیّات فارسی گرفت. پس از آن وارد دورۀ دکتری ادبیات فارسی دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۵۷ از رساله خود به راهنمایی دکتر خانلری دفاع کرد.او در سال هشتاد یکی از چهره‌های ماندگار ایران لقب گرفت. کتابهای او در بسیاری از دانشگاههای ایران تدریس می شود.


    از چپ: علی‌اصغر قهرمانی مقبل، سیروس شمیسا، ابوالحسن نجفی، محسن ذاکرالحسینی، علی‌اشرف صادقی و امید طبیب‌زاده، اولین همایش شعر فارسی و زبان‌شناسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۰ اردیبهشت



    ادامه مطلب


    نوع مطلب : دکتر سیروس شمیسا، زندگینامه شاعران، بیوگرافی اساتید دانشگاه، 
    برچسب ها : شاهدبازی در ادبیات فارسی، سیروس شمیسا، ابوالحسن نجفی،
    لینک های مرتبط :
              
    یکشنبه 29 آذر 1394

    فردوسی

    .
    فردوسی
    Statue of Ferdowsi in Rome.JPG
    پیکرهٔ فردوسی از ابوالحسن صدیقی در میدان فردوسی شهر رم
    نام اصلی ابوالقاسم فردوسی توسی
    زمینهٔ کاری ادبیات فارسی، شعر
    زادروز ۳۱۹ خورشیدی
    ۳۲۹
    دهکده توس،[۱] خراسان
    مرگ پیش از ۳۹۷ خورشیدی، ۴۱۱ هجری قمری
    توس
    ملیت ایرانی
    محل زندگی توس، تابران[۲]
    جایگاه خاکسپاری توس، خراسان
    ۳۶°۲۹′۱۰.۱۵″ شمالی ۵۹°۳۱′۳.۳۴″ شرقی
    در زمان حکومت فرمانروایی غزنویان
    لقب حکیم توس، حکیم سخن
    پیشه شاعر
    سبک نوشتاری سبک خراسانی
    کتاب‌ها شاهنامه
    دلیل سرشناسی حماسه سرایی

    حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۱۹ خورشیدی، ۳۲۹ هجری قمری - درگذشتهٔ پیش از ۳۹۷ خورشیدی، ۴۱۱ هجری قمری در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایران است. فردوسی را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند.[۳]

    فردوسی در شاهنامه از دودمان‌های پادشاهی پیشدادیان و کیانیان و اشکانیان و ساسانیان نام برده‌است. آثار دیگری نیز به فردوسی نسبت داده شده‌است که بیشتر مردود دانسته‌اند. شناخته‌شده‌ترین آن‌ها مثنوی یوسف و زلیخا و گرشاسب‌نامه و هجونامه‌ای علیه سلطان محمود است.

    آثار فردوسی نه تنها در ایران، بلکه در بسیاری از کشورهای دیگر مورد تحقیق و بررسی قرار گرفته‌است؛ و حتی در دانشگاه‌های معروف دنیا از جمله دانشگاه کمبریج انگلستان مورد مطالعه قرار گرفته است و جدیدترین تحقیقات دربارهٔ شاهنامه در مرکز مطالعات خاورمیانه و اسلامی این دانشگاه منتشر شده‌است. در میانهٔ نوروز ۱۳۸۵ ترجمهٔ تازه‌ای از شاهنامه به زبان انگلیسی در آمریکا منتشر شد. دیک دیویس پدیدآورندهٔ این نسخه جدید -که پروفسور زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اوهایوی آمریکا و عضو انجمن سلطنتی ادبیات است- با ارائهٔ این ترجمهٔ جدید نوروز ایرانی را جشن گرفته‌است.

    از چند و چون تحصیلات و آگاهی فردوسی از علوم روزگارش اطلاع دقیقی در دست نیست؛ اما از خلال شاهنامه به نیکی دانسته می‌شود که وی بر ادب عرب و فلسفه و کلام عصر خویش تسلط داشته‌است. شاید به حدس و گمان بتوان گفت که وی، مستقیم یا غیرمستقیم، از بلاغت یونانی آگاهی‌هایی داشته‌است؛ و این نکته از قیاس شاهنامه با متون مشابه آن از نظر فن صحنه‌آرائی به خوبی دانسته می‌شود؛ گرچه مجموعهٔ این آگاهی‌ها ممکن است نتیجه شناخت ذوقی و قریحهٔ فردوسی نیز باشد.

    فردوسی، چنانچه از خلال شاهنامه و قراین خارجی دانسته می‌شود، سراسر عمر در وطن خویش توس اقامت داشته، و جز یکی، دو بار به سفر نرفته‌است. سفرهایی افسانه‌ای در تذکره‌ها به او نسبت داده‌اند که پذیرفتن آنها دشوار است؛ اما احتمال اینکه پس از ختم شاهنامه خود آن را به غزنین نزد محمود برده‌باشد امری است که اگر چه مسلم نیست، دلیل قاطعی نیز در رد آن وجود ندارد. به هر حال، در شاهنامه هیچ اشاره‌ای به سفر غزنین او نشده‌است.

    فردوسی مردی وطن‌پرست و در میهن‌پرستی استوار بود. این مطلب از جای جای شاهنامه و به ویژه از شور فردوسی در ستایش ایران و نژاد ایرانی به خوبی آشکار است. او از تاریخ نیاکان خود و داستان‌ها و افسانهٔ شاهان و تاریخ ایران اطلاع و یا به دانستن آن‌ها شوق و علاقه داشت و تربیت خانوادگی او وی را بر این می‌داشت؛ و به همین سبب است که به این کار عظیم دست زد و تا موقعی که گرفتار فقر و تهیدستی نگشت، یعنی مال و ثروت اجدادی را بر سر کار شاهنامه نگذاشت، به دربار شاهان و جایزه‌های ایشان توجهی ننمود. فردوسی در سرودن شاهنامه، گذشته از روح وطن‌خواهی و احساسات میهنی، کمابیش مشوقانی داشته‌است. او خود از چند تن به نام یاد کرده است که ایشان به نحوی در تشویق او کوشیده‌اند. یکی از آنان که بیش از همه مورد ستایش اوست، کسی است از اشراف و فرمانروایان آن عهد که فردوسی صفاتش را برمی‌شمارد، اما به تصریح نام او را نمی‌گوید.

    چنانچه از ظاهر کلام استنباط می‌گردد فردوسی به قول «نولدکه» دانشمند آلمانی -که می‌گوید فردوسی تعصب مذهبی نداشته‌است- در افسانه‌ای که از بن‌مایه اسلامی اقتباس شده‌است و راجع به زیارت اسکندر از کعبه است، اظهار می‌کند که خدای زمین و زمان احتیاج به جا و مکان ندارد؛ و می‌گوید که برای پیشینیان ما «آتش» فقط برای تعیین سمت نیایش بود، همان‌طور که برای عرب‌ها «سنگ» سمت پرستش است.

    به نظر فروغی از ویژگی‌های فردوسی پاکی زبان و عفت اوست. در تمام شاهنامه یک لفظ و یا یک عبارت مستهجن دیده نمی‌شود و پیداست که فردوسی بر خلاف بیشتر شاعران ما، از آلوده کردن خود به هزل و زشتی‌ها احتراز داشته است و هر جا که به مقتضای داستان‌سرایی مطلب شرم‌آمیزی می‌بایست نقل کند بهترین و نازک‌ترین عبارات را برای آن یافته است. عفت‌طلبی فردوسی به اندازه‌ای‌ست که در قضایایی هم که به اقتضای طبیعت بشری بی‌اختیار واقع می‌شود رضا نمی‌دهد که پهلوانان او مغلوب نفس شده و از حدود مشروع تجاوز کرده باشند. فردوسی مردی است به‌غایت اخلاقی، با نظر بلند و قلب رقیق و حس لطیف، ذوف سلیم و طبع حکیم؛ همواره از قضایا تنبه حاصل می‌کند و خواننده را متوجه می‌سازد که کار بد نتیجهٔ بد می‌دهد و راه کج انسان را به مقصد نمی‌رساند.

    هیچ‌کس به اندازه فردوسی معتقد به عقل و دانش نبوده و تشویق به کسب علم و هنر ننموده است. فردوسی چون خیام در اشعارش به کوتاهی عمر افسوس می‌خورد و اظهار حیرانی می‌کند که برای چه آمدیم و کجا می‌رویم و بعد از این حیات چه خواهیم شد.



    ادامه مطلب


    نوع مطلب : فردوسی ابوالقاسم، زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه نویسندگان، زندگینامه هنرمندان، 
    برچسب ها : حکیم توس، حکیم سخن، شاعر، سبک خراسانی، شاهنامه، حماسه سرایی،
    لینک های مرتبط :
              
    سه شنبه 26 آبان 1394


    ( کل صفحات : 2 )    1   2   


    موضوعات
    صفحات جانبی
    آمار وبلاگ
    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :
    امکانات جانبی
    ادبیات ایران وگیلان وتالش