تبلیغات
نازنوروز مهرگانی - مطالب زندگینامه شاعران
نازنوروز مهرگانی
اعتلای زبان وادبیات میهن عزیزم وپاسداشت بزرگان ادبی وعلمی این مملکت ،نیز همه پژوهشگران ادبیات در ایران و دنیا
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


این وبلاگ ازهمه کسانی که درعرصه ادبیات کشور فعال وصاحب نظر میباشند استقبال می کند ،همچنانکه به سالکان مبتدی این حوزه با احترام می نگرد و درخواست آنان را اجابت می نماید .گیلان پژوهان ومخصوصا تالش پژوهان وگویشوران تالشی در وبلاگ من سهم عمده ای دارند واین وبلاگ پژوهشهای آنان را ارج می گذاردوسعی درمعرفی آنان دارد.موسیقی سنتی نیز میتواند در حوزه کار ما باشد .صاحب این وبلاگ به صورت مستقیم وغیر مستقیم با دانشجویان زبان وادبیات فار سی وسایر رشته ها در ارتباط است و بدین جهت بعضی از پست ها رابه درخواست آنان دروبلاگ می آورم .به همین مناسبت سطح علمی مطالب میتواند نوسان داشته باشد.گاه به شکل تخصصی وگاه به صورت عام وهمه فهم. توفیق روز افزون برای همه .

مدیر وبلاگ :دکتراحمدرضا نظری چروده
مطالب اخیر
نظرسنجی
به کدامیک از موضوعات زیر بیشتر علاقه مند هستید؟











بیوگرافی تقی وحیدیان کامیار و آثارش /استاد دانشگاه فردوسی

n00108409-b

تقی وحیدیان کامیار (زادهٔ ۱۳۱۳ در مشهد) پژوهشگر، ادیب و زبان‌شناس، دارای دکتری زبان‌شناسی از دانشگاه تهران است.

وی در دانشگاههای شهید چمران (جندی‌شاپور) اهواز و سپس در دانشگاه فردوسی مشهد به تدریس اشتغال داشته و هم‌اکنون بازنشسته شده‌است. چندین کتاب و مقاله، بیشتر در موضوعات عروض و قافیهٔ فارسی و نیز دستور زبان فارسی، از او منتشر شده‌است.

آثار

  • دستور زبان عامیانهٔ فارسی، انتشارات باستان، ۱۳۴۳
  • دستور فارسی با روش نو، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۴۴
  • برسی وزن شعر عامیانه فارسی، انتشارات آگاه، ۱۳۵۷
  • وزن و قافیهٔ شعر فارسی، تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۶۷
  • نوای گفتار در زبان فارسی، اهواز:دانشگاه شهید چمران (جندی شاپور) ویراست دوم، مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی
  • دستور زبان فارسی (به‌همراه غلامرضا عمرانی)، تهران: انتشارات سمت
  • بدیع: از دیدگاه زیبایی‌شناسی، تهران: انتشارات سمت
  • فرهنگ قافیه در زبان فارسی، مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی
  • ادبیات فارسی ۱، دورهٔ پیش‌دانشگاهی رشتهٔ ادبیات و علوم انسانی، تهران: وزارت آموزش و پرورش
  • دستور زبان فارسی گفتاری، تهران: انتشارات الهدی
  • فرهنگ نام آوایی فارسی، مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی، ۱۳۷۵
  • برسی منشأ وزن شعر فارسی، مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۷۶ چاپ سوم
  • تصحیح دیوان کاتبی نیشابوری، با همکاری جوادی نیا و خومحمدی، مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۸۲
  • مجموعه مقالات زبان چگونه شعر می‌شود، مشهد: انتشارات دانشگاه آزاداسلامی، ۱۳۸۳
  • فرهنگ اوزان شعر فارسی، مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی، ۱۳۸۹
  • تذکره شاعران مشهد، با همکاری محمد عظیمی و به کوشش خومحمدی، مشهد: انتشارات حوزهٔ هنری خراسان رضوی،

مصاحبه ای از استاد را با خبرگزاری کتاب بخوانید:

حمیدیان کامیار در گفت‌و‌گو با خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) گفت: زمانی مرحوم پرویز ناتل خانلری در اروپا درباره اوزان شعر فارسی گفته بود که تعداد آن‌ها بیش از ۱۰۰ وزن است و تعجب تمامی جمع حاضر را برانگیخت؛ چراکه تعداد کل تمام اوزان شعر در زبان‌های اروپایی هم به ۱۰۰ نمی‌رسد.

وی ادامه داد: اما در این کتاب من ۶۰۰ وزن را در شعر فارسی پیدا و معرفی کرده‌ام. البته توجه داشته باشیم که این تعداد نیز محدود نیست و قابل افزایش است؛ چراکه وزن شعر فارسی زایاست.

این زبان‌شناس با تاکید بر انجام این پروژه پژوهشی طی ۲۰ سال اظهار داشت: هجای آخر در یک وزن می‌تواند کوتاه، بلند یا کشیده باشد و قدما هر یک از آن‌ها را چند وزن حساب می‌کردند؛ اما در پژوهشی که انجام داده‌ام موارد این‌چنینی را یک وزن در نظر گرفته‌ام.

وی درباره ساختار این کتاب توضیح داد: علاوه بر ارائه توضیحاتی درباره شعر فارسی و پیشینه آن، اوزان آثار تمامی شاعران پیش از رودکی را بر اساس کتاب «شاعران بی دیوان» تا شاعران معاصر بررسی، و مشخص کرده‌ام که این شاعران در هر بحر چه تعداد شعر و در چه قالب‌هایی سروده‌اند.

وحیدیان‌ کامیار افزود: برخی از اوزان شعر کاربرد بیشتر و برخی دیگر کاربرد کمتری دارند. به عنوان مثال معروف‌ترین اوزان متعلق به حافظ است؛ او حدود ۴۰ وزن حافظ بیشتر به کار گرفته است. اما گاهی در یک وزن تنها چند نمونه شعر سروده شده است.

وی به اوزان شعر عربی اشاره کرد و گفت: سرودن شعر در اوزان شعر فارسی بسیار ساده‌تر از سرودن شعر در اوزان شعر عربی است. این امر به دلیل گستردگی اوزان شعر فارسی است. شاعر وزن را برای سرودن شعر انتخاب نمی‌کند. بلکه شعر با وزن خود در ذهن او شکل می‌یابد. بنابراین دست شاعر در بیان احساس خود در وزن‌های مختلف باز است.

این استاد دانشگاه ادامه داد: این در حالی است که شعر عربی تنها حدود ۶۰ وزن را در برمی‌گیرد. بنابراین شاعر باید تمام عواطف شعری خود را در این ۶۰ وزن بگنجاند. این محدودیت دشواری‌هایی را در پی دارد.

وی در پاسخ به این پرسش که «آیا اوزان شعر نیمایی نیز در این اثر معرفی شده‌اند»، گفت: در شعر نیمایی اوزان را نمی‌توانیم از نظر طولی بررسی کنیم. برهمین اساس به اوزان شعر نیمایی در این کتاب نپرداخته‌ام.

وحیدیان کامیار در پایان به تعریف ارسطو از شعر اشاره و تشریح کرد: طبق تعریف ارسطو شعر سخنی خیال‌انگیز است که یا ما را شاد می‌کند یا غمگین. پس توجه داشته باشیم هر سخنی که وزن داشته باشد شعر نیست. به عبارت دیگر اوزان به تنهایی عنصر زیبایی شعر به حساب نمی‌آیند.

تقی وحیدیان کامیار متولد ۱۳۱۳ در مشهد، محقق، ادیب، زبان‌شناس و دارای دکترای زبان‌شناسی از دانشگاه تهران است.

وحیدیان کامیار در دانشگاه‏های شهید چمران(جندی‌شاپور) اهواز و سپس در دانشگاه فردوسی مشهد به تدریس اشتغال داشته و تاکنون چندین کتاب و مقاله، بیشتر در موضوعات عروض و قافیه فارسی و نیز دستور زبان فارسی، از او منتشر شده ‌است.

«وزن و قافیه شعر فارسی»(مرکز نشر دانشگاهی)، «نوای گفتار در زبان فارسی»(انتشارات دانشگاه مشهد)، «دستور زبان فارسی»(انتشارات سمت)، «بدیع: از دیدگاه زیبایی‌شناسی»(انتشارات سمت)، «فرهنگ قافیه در زبان فارسی»(انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد)، «ادبیات فارسی ۱»(وزارت آموزش و پرورش) و «دستور زبان فارسی گفتاری»(انتشارات الهدی) عنوان آثار منتشر شده وحیدیان کامیار است.

«فرهنگ اوزان شعر فارسی» در ۷۵۲ صفحه توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد منتشر شد.





نوع مطلب : زندگینامه شاعران، مقالات زبان شناسی، خاطرات بزرگان ادب فارسی، بیوگرافی اساتید دانشگاه، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
جمعه 6 بهمن 1396

غزل شمارهٔ ۲

 
حافظ
 

صلاح کار کجا و من خراب کجا

ببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجا

دلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوس

کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا

چه نسبت است به رندی صلاح و تقوا را

سماع وعظ کجا نغمه رباب کجا

ز روی دوست دل دشمنان چه دریابد

چراغ مرده کجا شمع آفتاب کجا

چو کحل بینش ما خاک آستان شماست

کجا رویم بفرما از این جناب کجا

مبین به سیب زنخدان که چاه در راه است

کجا همی‌روی ای دل بدین شتاب کجا

بشد که یاد خوشش باد روزگار وصال

خود آن کرشمه کجا رفت و آن عتاب کجا

قرار و خواب ز حافظ طمع مدار ای دوست

قرار چیست صبوری کدام و خواب کجا

 


ادامه مطلب


نوع مطلب : زندگینامه شاعران، عارفان، تصوف، عرفان، عشق در شعر فارسی، اشعار تغزلی، اشعار وکلام سمبلیک، اشعار طنز، اشعار اجتماعی، اشعار اخلاقی، نمایش شعر، 
برچسب ها : هرروزیک غزل ازحافظ به روایت گنجور،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 16 آبان 1396

مظاهر مصفا (۱۳۱۱، اراک- تاکنون) شاعر، ادیب، مولف، مصحح، محقق، مدرس، سعدی شناس، پژوهشگر و نویسنده برجسته معاصرایران است. وی سال‌های متمادی به عنوان استاد تمام رشته ادبیات در دانشگاه تهران به خدمت مشغول بود که در سال ۱۳۸۴ به دستور ریاست دانشگاه کنارگذاشته شد.

زندگی

مظاهر مصفا فرزند اسماعیل مصفا در سال ۱۳۱۱ در اراک در خانواده‌ای با فرهنگ از اهالی تفرش به دنیا آمد. در زمانی که تنها ۴۰ روز از تولدش می‌گذشت، خانواده‌اش به قم نقل مکان کردند. پدر وی در اداره «سجل-احوال» (سازمان ثبت احوال) کار می‌کرد. مصفا دوران تحصیلات اولیهٔ خود را در مدرسه حکیم نظامی قم سپری کردو سپس دوران متوسطه را در دارالفنون گذراند می خواست نقاشی را در دانشکده هنرهای زیبا پی گیری کند ولی به دانشسرای عالی رفت و به تحصیل در رشته ادبیات مشغول شد. و تحصیلات خود را در رشته زبان و ادبیات فارسی تا اخذ درجه دکتری از دانشگاه تهران ادامه داد و با تاییدیه بدیع‌الزمان فروزانفر به پایان‌نامه وی تحت عنوان «تحول قصیده در ایران»، موفق شد مدرک دکترای خود را اخذ نماید.

پایان نامه دکتری او سیر تحول قصیده در شعر فارسی بود. در این زمان فروزانفر سبک شناسی تدریس می کرد و کتاب سبک شناسی بهار را درس می داد و از اول تا آخر هم سبک شناسی بهار را رد می کرد.

مصفا گفت: استاد شما که این را قبول ندارید یک جزوه ای چیزی بگویید ما بنویسیم و یادداشت کنیم.

فروزانفر قهر کردند و رفت ولی بچه ها رفتند و او را بازگرداندند.

فروزانفر روزی دیگر به مصفا گفت: شعری بخوان.

مصفا نیز شعری در مدح دکتر محمد مصدق خواند.

فروزانفر گفت: چه کسی به تو اجازه داده است برای مصدق شعر بگویی؟

مصفا پاسخ داد: شعر خود شما را برای مصدق در رادیو شنیدم.

آری روزی که شاه رفته بود استاد فروزانفر شعری برای مصدق سرود:

ای مصدق هزار مردی تو / با دد و دیو در نبردی تو

ای مصدق تو را ثنا خوانم / گرچه بر همزن سنا دانم

بعد که شاه بازگشت و دولت مصدق سقوط کرد، فروزانفر نیز مغضوب شد.

مصفا شعری در هجو فروزانفر و تلون مزاج او سرود. این شعر به گوش بدیع الزمان فروزانفر رسید و اختلاف ها بالا گرفت

از استادان او می توان به دکتر محمد معین، بدیع الزمان فروزانفر، دکتر حسن خطیبی، دکتر بهمنیار، دکتر ذبیح الله صفا و استاد جلال همایی اشاره داشت.

هم‌زمان با ادامه تحصیل به استخدام آموزش و پرورش درآمد و مدتی هم رئیس فرهنگ قم بود و چندی هم ریاست مدرسه عالی قضایی قم را به عهده داشت.

در این دوران خواستار یکسان سازی خط فارسی شد، مهم ترین حرف او الف های چهارم بود، این که چرا لیلی بنویسیم و لیلا بخوانیم یا مصطفی، مرتضی، اسمعیل و... همین طور چند تا حرف داریم که صدای سین می دهد (س، ص، ث) چند مدل حرف داریم که صدای ز می دهد (ز، ظ، ض) و بهتر است همگی به یک صورت نوشته شوند.

سخن او سرو صدایی به راه انداخت. گروهی از جوانان خواستند تا به نمایمدگی از مردم قم به مجلس شورای ملی راه یابد و بعضی در مخالفت با او گفتند که مصفا خواستار تغییر خط قرآن مجید شده است.

نه سال گذشت، تا این که مرحوم قدس نخعی کوشنده در چاپ دیوان وحشی بافقی که رییس دربار بود به مصفا گفت: شعری در مدح استاد بگو.

مصفا شعری سرود. نخعی او را با فروزانفر رو به رو کرد و دستور داد شعر را بخواند:

آن دست که بنوشت هجای تو شکستم / آن خامه که بنگاشت جفای تو شکستم

وآن دست که بد کرد به جای تو شکستم / آن شیشه که در آن می مغروری من بود

بردم به سر خویش و به پای تو شکستم...

فروزانفر هم در برابر رییس دربار نمی توانست سخنی بگوید که نخوان و نمی خواهم، او را بخشود و به این ترتیب، مصفا دکترای خود را دریافت کرد.

پس از این رییس انتشارات و مدیر مجله آموزش و پرورش شد. به سال ۱۳۳۲ مدیریت اداره آموزش و پرورش اراک را عهده دار شد.

برادر بزرگ‌تر وی ابوالفضل مصفا و خواهر وی خانم مصفا (مادر فؤاد حجازی آهنگساز معروف) از استادان زبان و ادبیات فارسی هستند.

او در جوانی با دکتر امیربانو کریمی (استاد ادبیات دانشگاه تهران) دختر امیری فیروزکوهی (شاعر معروف معاصر) ازدواج کرد و از وی صاحب فرزندانی شد که از آن جمله‌اند: علی مصفا (بازیگر سینما و تلویزیون و همسر لیلا حاتمی)، کیمیا مصفا (عروس دکتر [[سید جعفر شهیدی])، گلزار مصفا و امیر اسماعیل مصفا دارای مدرک دکتری فیزیک و استادیار فیزیک دانشگاه صنعتی شریف (تخصص در زمینه تئوری ریسمان)

استاد مظاهر مصفا به سال ۱۳۴۵ به شیراز رفت، با رتبه دانشیاری به تدریس در دانشگاه شیراز پرداخت و ریاست دبیرخانه مرکزی دانشگاه شیراز و مدیریت انتشارات نگاه شیراز را بر عهده گرفت.

به سال ۱۳۴۷ به تهران بازگشت، در دانشگاه تهران استاد تمام وقت و مدیر گروه دانشکده ادبیات شد.

در آبان ماه ۱۳۸۴ بازنشانده !!!!  شد.

مدتی استاد تمام وقت دوره های دکتری دانشگاه آزاد بود، و اکنون به پژوهش و سرودن شعر سرگرم است. مصفا ذوق معماری نیز دارد و تا کنون پنج خانه در قم و تفرش و تهران ساخته است.

برادر بزرگ تر وی دکتر ابوالفضل مصفا نویسنده، حافظ پژوه، فرهنگ نویس و شاعر و خواهر وی خانم دکتر مصفا مادر فواد حجازی آهنگساز معروف از استادان زبان و ادبیات فارسی است.

دکترمظاهر مصفا یکی از قصیده سرایان بزرگ ایرانی به شمار می رود و نام او با قصیده گره خورده است.

درون مایه قصیده های او اعتراض است که با بیانی فلسفی و اجتماعی آمیخته شده و بیشتر از ناصرخسرو و عمرخیام تاثیر گرفته است.

اشعار وی در سرتاسر قلمرو فارسی و در کشورهای افغانستان، پاکستان، هندوستان و تاجیکستان نیز دارای شهرت است.

قصیده او به نام «هیچ» یکی از مشهورترین اشعار وی به شمار می رود:

مردی ز شهر هرگزم از روزگار هیچ / جان از نتاج هرگز و تن از تبار هیچ

دکتر غلامحسین یوسفی در کتاب چشمه روشن به بررسی آن پرداخته و پروفسور صلاح الصاوی شاعر و سخن سنج مصری در کتاب العدمیه فی شعر آن را ترجمه، نقد و بررسی کرده است.

از دیگر سوابق علمی و اجرایی وی می‌توان به دبیری دبیرستان‌های تهران، ریاست انتشارات و مدیریت مجله آموزش‌وپرورش، دانشیاری دانشگاه شیراز و ریاست دبیرخانه مرکزی دانشگاه شیراز اشاره کرد.

جایگاه شعری

مظاهر مصفا یکی از قصیده‌سرایان ایرانی بعد از ملک الشعرای بهار (محمدتقی بهار) است. وی در کشورهای افغانستان و هند و دیگر کشورهای فارسی زبان نیز دارای شهرت است. قصیدهٔ «هیچ» او یکی از شعرهای اوست که دکتر غلامحسین یوسفی در کتاب «چشمهٔ روشن» به بررسی آن پرداخته و پروفسور صلاح الصاوی (شاعر و سخن‌سنج مصری) در کتاب «العدمیه فی شعر» آن را ترجمه، نقد و بررسی کرده‌است. تاکنون چند مجموعه شعر از او به چاپ رسیده که از آن جمله‌است: «ده فریاد»، «سی سخن»، «پاسداران سخن»، «توفان خشم»، «سپیدنامه»، «سی‌پاره» و.... همچنین تصحیحات وی بر دیوان ابوتراب فرقتی کاشانی، مجمع الفصحاء، نزاری قهستانی، سنایی، سعدی، نظیری نیشابوری و جوامع الحکایات عوفی منتشر شده است.

آثار

  1. پاسداران سخن (چکامه سرایان) مجموعه اشعار از رودکی تا عصر حاضر است)
  2. توفان خشم (چهل چکامه)
  3. ده فریاد (مجموعه شعر)
  4. سپید نامه (مجموعه شعر)
  5. سی پاره (مجموعه شعر)
  6. سی سخن (مجموعه شعر)
  7. شبهای شیراز
  8. قند پارسی
  9. نسیم
  10. تصحیح دیوان ابوتراب فرقتی کاشانی
  11. تصحیح مجمع الفصحاء (در چندین جلد)
  12. تصحیح دیوان نزاری قهستانی
  13. تصحیح دیوان سنایی
  14. تصحیح کلیات سعدی
  15. تصحیح جوامع الحکایات عوفی (در چندین جلد)

و...

اشعار

برخی از مطالع اشعار او به شرح ذیل است:

مردی ز شهر هرگزم از روزگار هیچ
جان از نتاج هرگز و تن از تبار هیچ
من آمده‌ام به بوی علی، به سوی علی، به کوی علی
رخ ازهمه سوی تافته‌ام، شتافته‌ام به سوی علی
دردا که آفتاب مروت به خون نشست
فریاد ای فتی که فتوت به خون نشست
دوشینه به میخانه شدم از تو چه پنهان
مست از دو سه پیمانه شدم از تو چه پنهان
تلخ است روزگار من و روزگار تلخ
امسال ما گذشت چو پیرار و پار تلخ
ز پا فتاده‌ای ای نخل سایه گستر من
به خون نشسته‌ای ای آفتاب کشور من
آن دست که بنوشت هجای تو شکستم
آن خامه که بنگاشت جفای تو شکستم

 

یک شعر از ایشان :

گذشت

مه و سالها هرچه بر ما گذشت

طرب کاه و اندوه افزا گذشت

شب و روزها از پی یکدگر

امید افکن و عمر فرسا گذشت

مه و سال با ای فسوسا رسید

شب و روز با ای دریغا گذشت

رسید از غم و درد جانم به لب

به من لحظه و ساعتی تا گذشت

غم هستی من- که جز غم نداشت

شتابان رسید و شکیبا گذشت

اگر بود شادی- که هرگز نبود

چو برق آمد و برق آسا گذشت

چه حاصل ز دیروز و امروز من

که این هر دو در فکر فردا گذشت

نداند کسی جز من و روز و شب

که بر من چه روز و چه شبها گذشت

به شبهای عمرم که از دیرباز

به یاد تو ای ماه سیما گذشت

ز خود پرسم آیا سپیده دمید

شب هجر باقی بود یا گذشت

به خود گویم از بهر تسکین درد

اگرچند درد از مداوا گذشت

مخور غم که گویا سپیده دمید

شب تیرۀ هجر گویا گذشت

مخور غم که این زندگی هرچه بود

بد و خوب یا زشت و زیبا گذشت

بلی عمر من روز و شب سال و ماه

بسی سخت بگذشت اما گذشت

گذشتم ز هستی که در روزگار

توان رستن از هر غمی با گذشت

ز مهر تن توبه سوز تو نیز

گذشتیم و شوق تمنا گذشت

تواند کشد دست از ناکسی

کسی کز سر جمله دنیا گذشت

ستم هرچه کردی و خواهی بکن

ز تو ما گذشتیم و از ما گذشت

ولی از تو می پرسم ای سنگدل

که از تو خدا خواهد آیا گذشت؟


برچسب‌ها: مظاهر مصفا, امیربانو کریمی, دانشگاه تهران, علی مصفا, دبیرستان دارالفنون



نوع مطلب : دکتر مظاهر مصفا شاعر معاصر، زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، بیوگرافی اساتید دانشگاه، زندگینامه نویسندگان، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها : دکتر مظاهر مصفا، برچسب‌ها: مظاهر مصفا، امیربانو کریمی، دانشگاه تهران، علی مصفا، دبیرستان دارالفنون،
لینک های مرتبط :
          
دوشنبه 3 مهر 1396


نتیجه تصویری برای منوچهر آتشی شاعر

منوچهر آتشی
شاعر
منوچهر آتشی شاعر و مترجم معاصر ایرانی بود. ویکی‌پدیا
تاریخ تولد: ۲۵ سپتامبر ۱۹۳۱، شهرستان دشتستان
تاریخ مرگ: ۲۰ نوامبر ۲۰۰۵، تهران
منوچهر آتشی شاعر و مترجم کشورمان در دوم مهر ماه 1310 در بخش دهورد شهرستان دتستان استان بوشهر متولد شد او پس از  اینکه دوره  دانش مقدماتی را در شیراز گذرانیده، چند سالی به آموزگاری پرداخت و در سال 1339 به تهران آمد و در  دانشه ای عالی به تحصیل پرداخت و در  مقطع کارشناسی رشته زبان و ادبیات انگلیسی فارغ التحصیل شد آتشی در روز یکشنبه 29 آبان 1384 در سن 74 سالگی دربیمارستانی در تهران به اثر  ایست قلبی درگذشت و او را در زادگاهش بوشهر به خاک سپردند همچنین او چند روز قبل از مرگش در مراسم چهره های ماندگار به عنوان چهره ماندگار ادبیات  معرفی شد.

ادامه مطلب


نوع مطلب : اشعار اجتماعی، اشعار حماسی، زندگینامه هنرمندان، زندگینامه نویسندگان، بیوگرافی اساتید دانشگاه، حکایت های فارسی، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه شاعران، منوچهر آتشی، 
برچسب ها : انجمن ترویج زبان، منوچهر آتشی آخرین باز مانده از شاعران نیمایی،
لینک های مرتبط : انجمن ترویج زبان،
          
یکشنبه 2 مهر 1396
اول مهرماه سال‌روز تولد حسین منزوی، غزل‌سرای نوپرداز، است.
به گزارش خبرنگار ادبیات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، حسین منزوی اول مهرماه سال 1325 در زنجان به دنیا آمد. به این علت كه پدر و مادرش معلم روستا‌های اطراف زنجان بودند، سال‌های ابتدایی زندگی‌اش در روستا گذشت. دوران دبستان، راهنمایی و دبیرستان را در مدرسه‌های زنجان پشت سر گذاشت و در سال 1344 وارد دانشكده‌ی ادبیات دانشگاه تهران شد.
حسین منزوی در قالب آزاد، نیمایی و غزل شعر سرود؛ ولی بیش‌تر شهرتش به خاطر غزل‌سرایی‌های اوست و به همین خاطر او را از پایه‌گذاران غزل نو می‌دانند. این شاعر در حركت غزل از فضای سنتی به سمت شعر و پیام نیما یوشیج تأثیر بسزایی داشت. او شاعری است كه در دهه 40 و 50 كه دوره‌ی‌ یكه‌تازی شاعران نوپرداز در فضای شعر بود و شعر كلاسیك دوران ركود خود را سپری می‌كرد، به غزل‌سرایی روی آورد و از این جهت بار دیگر به غزل اعتباری دوباره بخشید.
منزوی اولین مجموعه شعرش را در سال 1350 در انتشارات بامداد منتشر كرد كه با انتشار این مجموعه اولین جایزه‌ی شعر فروغ را دریافت كرد و به عنوان برترین شاعر جوان این دوره معرفی شد.
او سپس به رادیو و تلویزیون رفت و در آن‌جا در گروه «ادب امروز» با سرپرستی نادر نادرپور همكاری كرد. بعد از این در تلویزیون برنامه‌های متعددی در رابطه با شعر و ادبیات اجرا كرد. از دیگر فعالیت‌های ادبی او سرپرستی مجله ادبی «رودكی» در یك مقطع و همكاری با نشریه «سروش» و صفحه شعر روزنامه محلی «امید زنجان» بود.
حسین منزوی دومین كتابش را با نام «صفر خان» در ستایش از «صفر قهرمانیان» كه 33 سال در زندان شاه بود، منتشر كرد. این كتاب در سال 82 از سوی نشر چكیده تجدید چاپ شد. با عشق در حوالی فاجعه، از شوكران و شكر، با سیاوش از آتش، از كهربا و كافور، به همین سادگی، با عشق تاب می‌آورم، این كاغذین جامه، از خاموشی‌‌ها و فراموشی، از ترمه و غزل، تغزلی در باران، این ترك پارسی‌گوی (بررسی شعر شهریار) و ترجمه شعر حیدر بابایه سلام شهریار از جمله كتاب‌های منتشرشده‌ی اوست.
منزوی را شاعر همیشه عاشق می‌دانند؛ ولی او خود در این‌باره گفته است: هر چند پایگاه تغزل را عشق و عاشقی دانسته‌اند؛ ولی به گمان من، تغزل می‌تواند هر نوع حدیث نفسی را دربر بگیرد، حتا اگر عرفانی و اجتماعی باشد.
او همچنین گفته است: در شعر هیچ الگویی نداشته‌ام؛ ولی به حافظ، مولوی، سعدی و خیام ارادت داشته‌ام و نیما، شاملو، فروغ و نادرپور برایم بسی عزیزند.
این شاعر غزل‌سرا اردیبهشت‌ماه سال 83 در سن 58سالگی به‌علت بیماری قلبی و تنفسی درگذشت و در شهر زنجان به خاك سپرده شد.http://t.me/anjomanetarvijefarsi


ادامه مطلب


نوع مطلب : زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه نویسندگان، زندگینامه هنرمندان، حسین منزوی، 
برچسب ها : اول مهرماه سال‌روز تولد حسین منزوی، غزل‌سرای نوپرداز،
لینک های مرتبط : انجمن ترویج زبان فارسی،
          
یکشنبه 2 مهر 1396
بسیاری از شاعران و سرایندگان در طول تاریخ، نقش مهم و کلیدی را در تحریک احساسات و عواطف فرمانروایان و عموم مردم در راستای خواسته‌های خود ایفا کرده‌اند. به عنوان نمونه، شعر معروف رودکی را مثال می‌آوریم که باعث شد پادشاه معاصرش، برای سفر به سوی بخارا مصمّم گردد:

ادامه مطلب


نوع مطلب : رودکی سلطان شاعران وپدر شعر فارسی، زندگینامه شاعران، حکایت های فارسی، زندگینامه هنرمندان، اشعار تغزلی، اشعار اجتماعی، اشعار حماسی، نمایش شعر، 
برچسب ها : نقش شاعران در تاریخ، از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد،
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 27 اردیبهشت 1396
 بهار حنجره ام
شاعر : علیرضا نیرآبادی

پروانه ها
از حوصله ام لبریز می شوند،
و بر تمام وسعت اندیشه ام
ردپای آهوان است،
و گاه، سواری،
كه پرشتاب،
می گذرد.
به هر لحظه،
از خودمی پرسم:
اگر گلوی من، آبشخور غزالان باشد
و سینه ام، آشیانه ی پرندگان،
كسی، آیا مرا فریاد خواهد كرد؟!
***********************

اگر سبزه در زهدان زمین خشکیده ست

اگر ترانه روییدن بر لبان برگ ماسیده ست

اگر شبان قطبی را بامدادی نیست

یک روز چکاوکی می آید

تا سر سبزی بهار را تخم بگذارد

آن روز مادر زمین جوان می شود

چونان عروسی

به انتظار زایش نخستین

با نطفه ای از باران و بابونه

شعر از علیرضا نیرآبادی / برگرفته از وبلاگ ایلیا





نوع مطلب : زندگینامه شاعران، بیوگرافی اساتید دانشگاه، اشعار وکلام سمبلیک، اشعار اجتماعی، نمایش شعر، 
برچسب ها : بهار حنجره ام شاعر : علیرضا نیرآبادی،
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 21 بهمن 1395
علیرضا نیرآبادی شاعرومحقق ادبیات زاده شهرنیشابور میباشد .ایشان
لیسانس ادبیات را ازدانشگاه خوارزمی تهران (تربیت معلم سابق)اخذ کرده اند .وهمکلاسی اینجانب صاحب این وبلاگ از سال 68 تا 72 بوده اند علیرضا در همان دوران لیسانس جزو پژوهشگران برتر دانشگاه بودند وهنوزیادم هست که کنفرانس های خوبی درباره شعرمعاصر در دانشگاه برگزار میکردند. شعر اودر همان سالها درمجله رشد ادب فارسی منتشر شد،که آوازه اش را به عنوان یک شاعر باتجربه سر زبانها انداخت.نمیدانم تا آن زمان چه مقدار از شعرهایش را چاپ کرده بودند،ولی تا این اندازه میدانم که شعر او به تایید استاد ،شاعروادیب محقق دکترعبدالحسین فرزاد استادمان میرسید.نیرآبادی فوق لیسانس را هم بعد از آن سالها اخذ کردند وبه عنوان استاد ادبیات در آموزش وپرورش نیشابور تدریس مینمودند.استاد نیرآبادی اکنون بازنشسته آموزش وپرورش هستند.اما معرفی بیشتر ایشان از زبان محقق
مجید نصر آبادی.
وی در سال ٦١ خورشیدی نخستین‌ آشنایی خویش را با شاملو در كتاب «ققنوس در باران» تجربه كرد كه البته دهه ٦٠ را دوران مشق شاعری خود توصیف كرد. دو اثر تحقیقی علیرضا نیرآبادی درباره احمد شاملو یعنی كنفرانس معرفی اشعار شاملو در جمع دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران در سال ٦٩ با راهنمایی عبدالحسین فرزاد و پایان ­نامه كارشناسی ارشد خویش در سال ٨٤ نتیجه غور وی در شعر و متن زندگی شاملو بوده است.

سخنران، شاملو را از زبان خویش این­ گونه به تصویر می­ كشد: پدرش حیدر نام داشت که تبار او به گفتهٔ احمد شاملو در شعر «من بامدادم» از مجموعهٔ «مدایح بی­صله» به اهالی کابل بر می ­گشت. مادرش کوکب عراقی شاملو، و از قفقازی ­هایی بود که انقلاب بلشویکی ۱۹۱۷ روسیه، خانواده ­اش را به ایران کوچانده بود.

به عقیده وی شعر معاصر كشورمان دو آغازكننده دارد كه یكی نیماست و دیگری شاملو. از این میان نیما یوشیج با تحول در شكل ظاهری شعر فارسی آن را از دربار دور كرده و به دامن طبیعت و اجتماع می­ آورد. البته تكانه­ ها و پیش لرزه­ های این رنسانس ادبی در مشروطه به شعر ما خورده بود كه مفاهیم غزل به شدت «اجتماعی» شد و نیما به علت آشنایی با میراث گذشته ادب فارسی و همچنین درك شعر غرب توانست شعر را یكسره از قید و بند عروض و قافیه كه دست و پای شاعر را بسته بود رها كند و حركتی نو را آغاز نماید كه شاملو، اخوان و فروغ رهروان راستین وی بودند اما شاملو در نگاه سخنران توانست دایره محدود شعر را گسترده­ تر كند.

این پژوهشگر و شاعر نیشابوری می ­گوید: شعر با شاملو توانست به ناگاه فراگیر و اجتماعی شود و شاعران دهه چهل خورشیدی به تمامی در مقابل عظمت شعر وی تحت تاثیر قرار گرفتند. وی می ­گوید: موسیقی شعر شاملو با كنار زدن موسیقی عروضی به موسیقی درونی از طریق واج ­آرایی و تركیب­ پذیری­ های شاعرانه كه مختص شاملوست دست یافته است.





نوع مطلب : زندگینامه شاعران، بیوگرافی اساتید دانشگاه، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها : پژوهشگر و شاعر نیشابوری، علیرضا نیرآبادی شاعرومحقق ادبیات،
لینک های مرتبط : عصر کتاب نیشابور،
          
شنبه 14 فروردین 1395
حسین گل‌گلاب، (۱۲۷۶ تهران - ۱۳۶۳ تهران) گیاه‌شناس، ادیب، نویسنده، شاعر، مترجم، استاد دانشگاه، نوازنده، موسیقی‌دان، عکاس و هنرمند ایرانی بود. او به زبان‌های فرانسه، انگلیسی، روسی، عربی و لاتین تسلط داشت و در زمینه معادل‌یابی برای واژه‌های علمی از متخصصان فرهنگستان ایران بود. سروده‌های مشهور «ای ایران» و «آذرآبادگان» از جمله کارهای اوست.
حسین گل‌گلاب
زادروز ۱۲۷۶
تهران
درگذشت ۲۲ اسفند ۱۳۶۳ (۸۷ سالگی)
تهران بهشت زهرا
آرامگاه بهشت زهراقطعه 8 ردیف 106 شماره 13
ملیت ایران ایران
آثار سرود ای ایران (ترانه)
همسر بایسته جزایری
فرزندان فرخ، هما و داریوش گل‌گلاب
والدین ابوتراب خان (مهدی مصورالملک)



ادامه مطلب


نوع مطلب : زندگینامه شاعران، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها : حسین گل‌گلاب،
لینک های مرتبط :
          
شنبه 12 دی 1394
    مهدی اخوان ثالث
    شاعر
    مهدی اخوان ثالث شاعر پرآوازه و موسیقی‌پژوه ایرانی بود. نام و تخلص وی در اشعارش «م. امید» بود.
    تولد: ۱ مارس ۱۹۲۹ م.، مشهد
    مرگ: ۲۶ اوت ۱۹۹۰ م.، تهران
    کتاب‌ها: ترا ای کهن بوم و بر دوست دارم، بیشتر

    مهدی اخوان ثالث (زاده اسفند ۱۳۰۷، مشهد- درگذشته ۴ شهریور ۱۳۶۹، تهران) شاعر پرآوازه و موسیقی‌پژوه ایرانی بود. نام و تخلص وی در اشعارش«م. امید» بود.

    اشعار او زمینهٔ اجتماعی دارند و حوادث زندگی مردم در آن زمان را به تصویر کشیده است و دارای لحن حماسی آمیخته با صلابت و سنگینی شعر خراسانی بوده است و اشعار او در بردارندهٔ ترکیبات نو و تازه بوده است

    اخوان ثالث در شعر کلاسیک فارسی توانمند بود. وی به شعر نو گرایید و آثاری در هر دو نوع شعر به جای نهاد. همچنین، او آشنا به نوازندگی تار و مقام‌های موسیقیایی بوده است





ادامه مطلب


نوع مطلب : خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه شاعران، اخوان ثالث، 
برچسب ها : سیمین بهبهانی، مهدی اخوان ثالث، ابوالحسن نجفی، حسن پستا، محمود مشرف آزاد تهرانی، محمدعلی سپانلو،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 11 دی 1394
فریدون مشیری
Fereydoon Moshiri.jpg
فریدون مشیری
زمینهٔ کاری شعر فارسی
زادروز ۳۰ شهریور ۱۳۰۵
تهران
پدر و مادر ابراهیم مشیری افشار
مرگ ۳ آبان ۱۳۷۹ (۷۴ سال)
تهران
ملیت  ایران
محل زندگی تهران، مشهد
جایگاه خاکسپاری قطعه هنرمندان بهشت زهرا
پیشه شاعر، روزنامه‌نگار
همسر(ها) اقبال اخوان (۱۳۷۹-۱۳۳۳)
فرزندان بهار، بابک
وب‌گاه رسمی وب‌گاه فریدون مشیری


ادامه مطلب


نوع مطلب : فریدون مشیری، زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه هنرمندان، شعر نو، 
برچسب ها : در تهران به دنیا آمد، فریدون مشیری، بهشت زهرای تهران،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 11 دی 1394

شاعران معاصر (سدهٔ بیستم میلادی به این‌سو)

شاعران معاصر ایران

شعر کلاسیک

شعر نو

ترانه





نوع مطلب : زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه هنرمندان، ادبیات فارسی، 
برچسب ها : ترانه، شعر نو، شعر کلاسیک، شاعران معاصر (سدهٔ بیستم میلادی به این‌سو)، شاعران معاصر ایران،
لینک های مرتبط : ویکی پدیا دانشنامه آزاد،
          
یکشنبه 6 دی 1394
          
یکشنبه 6 دی 1394

شاعران سده هفتم تا نهم هجری


شاعران سده دوازدهم و سیزدهم هجری


شاعران معاصر (سدهٔ بیستم میلادی به این‌سو)

شاعران معاصر ایران

شعر کلاسیک

شعر نو

ترانه





نوع مطلب : شاعران پارسی گو از آغاز تا امروز، زندگینامه شاعران، 
برچسب ها : ابن یمین، امیرشاهی سبزواری باباافضل کاشی بدر جاجرمی بابافغانی شیرازی بساطی سمرقندی، جامی، شاعران سده دوازدهم و سیزدهم هجری، شاعران معاصر (سدهٔ بیستم میلادی به این‌سو)، شاعران معاصر ایران شعر کلاسیک، شعر نو،
لینک های مرتبط : شاعران سده هفتم تا نهم هجری ویکی پدیا،
          
یکشنبه 6 دی 1394
    نتیجه تصویری برای مولانا جلال الدین (مولوی)
    نتیجه تصویری برای مولانا جلال الدین (مولوی)
جلال‌الدین محمد بلخى
جلال‌الدین محمد بلخی معروف به مولوی و مولانا و رومی از مشهورترین شاعران ایرانی‌تبارپارسی‌گوی است.
تولد: ۳۰ سپتامبر ۱۲۰۷ م.، وخش، تاجیکستان
مرگ: ۱۷ دسامبر ۱۲۷۳ م.، قونیه، ترکیه
مشاهده 2 مورد +
جلال‌الدین محمد بلخی
نگاره‌ای پندارین از مولانا
زادروز ۶ ربیع‌الاول ۶۰۴ قمری
بلخ یا وخش
درگذشت ۵ جمادی‌الثانی ۶۷۲ قمری
قونیه
آرامگاه

قونیه، ترکیه

۳۷°۵۲′۱۴.۴۷″ شمالی ۳۲°۳۰′۱۷.۸۲″ شرقی
محل زندگی افغانستان و تاجیکستان و ترکیه کنونی
پیشه شاعر وصوفی
سبک مثنوی- رباعی- غزل- نثر
لقب مولانا
مولوی
خَمُش
دوره خوارزمشاهیان
دین اسلام
آثار مثنوی معنوی
دیوان شمس
فیه ما فیه
مکتوبات
مجالس سبعه
همسر گوهر خاتون دختر خواجه لالای سمرقندی
کِرّا خاتون
فرزندان سه پسر و یک دختر
والدین پدر: بهاءالدین ولد



ادامه مطلب


نوع مطلب : مولانا جلال الدین (مولوی)، زندگینامه شاعران، عارفان، صوفیان، تصوف، عرفان، 
برچسب ها : ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد،
لینک های مرتبط : ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد،
          
جمعه 4 دی 1394
حافظ شیرازی
Hafzie6.JPG
نام اصلی خواجه شمس الدین محمد بن بهاءالدّین شیرازی
زمینهٔ کاری شعر، فلسفه و عرفان
زادروز ۷۰۶

حدود ۷۲۷
شیراز

مرگ ۷۶۹

۷۹۲
شیراز

ملیت  ایرانی
جایگاه خاکسپاری حافظیهٔ شیراز
در زمان حکومت شاه شیخ ابواسحاق
رویدادهای مهم یورش محمد مبارزالدین حکمران کرمان و یزد
لقب لسان‌الغیب
پیشه شاعر
سبک نوشتاری سبک عراقی
دیوان سروده‌ها کلیات حافظ
تخلص حافظ
دلیل سرشناسی غزل‌سرایی پارسی
اثرگذاشته بر گوته

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷۷۹۲ هجری قمری برابر با ۷۰۶ - ۷۶۹ هجری شمسی)، معروف به لسان الغیب [۱] و ترجمان الاسرار  ، شاعر بزرگ سدهٔ هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به‌ غزلیات حافظ شهرت دارند. گرایش حافظ به شیوهٔ سخن‌پردازی خواجوی کرمانی و شباهت شیوهٔ سخنش با او مشهور است. او از مهم‌ترین تأثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود. در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او به گونه‌ای به‌ محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت. هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگ‌داشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی برگزار می‌شود. مطابق تقویم رسمی ایران این روز روز بزرگ‌داشت حافظ نامیده‌ شده است

ادامه مطلب


نوع مطلب : خواجه شمس الدین حافظ شیرازی، حافظ شیرازی، زندگینامه شاعران، عارفان، 
برچسب ها : خواجه شمس الدین حافظ شیرازی، در زمان حکومت شاه شیخ ابواسحاق، محمد مبارزالدین حکمران کرمان و یزد، شاه شجاع،
لینک های مرتبط : دانشنامه رشد،
          
جمعه 4 دی 1394
نتیجه تصویری برای ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید ابوالخیر

دانشمند و صوفی مسلمان
سده چهارم و پنجم هجری
Aboosaeed-mehne-pajvaksoft (25).jpg
مقبره شیخ ابوسعید ابوالخیر مهنه
نام: ابوسعید فضل الله بن احمد بن محمد بن ابراهیم
عنوان: شیخ ابوسعید ابوالخیر مهنه‌ای
زادروز: ۱ محرم ۳۵۷
شنبه، ۲۱ آذر ۳۴۶
۷ دسامبر ۹۶۷
میهنه، ابیورد (جزء ربع نیشابور)
مرگ: ۴ شعبان ۴۴۰
۲۸ دی ۴۲۷
۱۲ ژانویه ۱۰۴۹
میهنه، ابیورد (جزء ربع نیشابور)
منطقه: نیشابور، خراسان، میهنه، مرو و سرخس
سنت مدرسه‌ای: تصوف
زمینه‌های فعالیت: فلسفه، تصوف، فقه، اخلاق، حدیث
ایده‌های قابل‌ذکر: از مبتکرین قالب رباعی در شعر فارسی - وحدت وجود.
آثار: اسرار التوحید. رباعیات ابوسعید ابوالخیر
تأثیرپذیران: ابوالفضل سرخسی و ابوالعباس قصاب آملی
تأثیرگذاران: قاضی صاعد، ابن سینا

ابوسعید فضل‌الله بن احمد بن محمد بن ابراهیم (ابوسعید فضل‌الله بن ابوالخیر احمد) مشهور به ابوسعید ابوالخیر (۳۵۷-۴۴۰ قمری) عارف و شاعر نامدار ایرانی تبار قرن چهارم و پنجم است.



ادامه مطلب


نوع مطلب : ابوسعید ایوالخبر، عارفان، صوفیان، عرفان، تصوف، عشق در شعر فارسی، زندگینامه شاعران، 
برچسب ها : ابوسعید فضل‌الله بن احمد بن محمد بن ابراهیم، ابوسعید فضل‌الله بن ابوالخیر احمد) مشهور به ابوسعید ابوالخیر، مقبره شیخ ابوسعید ابوالخیر مهنه،
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 2 دی 1394
تصاویر برای دکتر سعید حمیدیان
نتیجه تصویری برای دکتر سعید حمیدیان
سعید حمیدیان
زادروز ۱۳۲۴
ملیت ایرانی پرچم ایران
تحصیلات دکتری زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران
پیشه مترجم و پژوهشگر ادبی
نقش‌های برجسته استاد دانشگاه
دین اسلام
مذهب شیعه


سعیدحمیدیاننتیجه تصویری برای دکتر سعید حمیدیان



ادامه مطلب


نوع مطلب : دکتر سعید حمیدیان، زندگینامه شاعران، بیوگرافی اساتید دانشگاه، 
برچسب ها : سعید حمیدیان،
لینک های مرتبط : وب‌گاه رسمی دکتر سعید حمیدیان،
          
یکشنبه 29 آذر 1394
سیروس شمیسا
زادروز ۲۹ فروردین ۱۳۲۷
رشت
تحصیلات دکترای ادبیات فارسی
پیشه استاد دانشگاه علامه طباطبایی


سیروس شَمیسا (زادهٔ ۲۹ فروردین ۱۳۲۷ در رشت) استاد ادبیّات فارسی و نویسندهٔ پرکار ایرانی است که تاکنون بیش از ۴۰ اثر خلق کرده‌است.

وی تحصیلات عالی خود را در دانشگاه شیراز آغاز کرد و چند سالی پزشکی خواند، ولی پس از چندی تغییر رشته داد و در همان‌جا مدرک کارشناسی خود را در ادبیّات فارسی گرفت. پس از آن وارد دورۀ دکتری ادبیات فارسی دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۵۷ از رساله خود به راهنمایی دکتر خانلری دفاع کرد.او در سال هشتاد یکی از چهره‌های ماندگار ایران لقب گرفت. کتابهای او در بسیاری از دانشگاههای ایران تدریس می شود.


از چپ: علی‌اصغر قهرمانی مقبل، سیروس شمیسا، ابوالحسن نجفی، محسن ذاکرالحسینی، علی‌اشرف صادقی و امید طبیب‌زاده، اولین همایش شعر فارسی و زبان‌شناسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۰ اردیبهشت



ادامه مطلب


نوع مطلب : دکتر سیروس شمیسا، زندگینامه شاعران، بیوگرافی اساتید دانشگاه، 
برچسب ها : شاهدبازی در ادبیات فارسی، سیروس شمیسا، ابوالحسن نجفی،
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 29 آذر 1394

فردوسی

.
فردوسی
Statue of Ferdowsi in Rome.JPG
پیکرهٔ فردوسی از ابوالحسن صدیقی در میدان فردوسی شهر رم
نام اصلی ابوالقاسم فردوسی توسی
زمینهٔ کاری ادبیات فارسی، شعر
زادروز ۳۱۹ خورشیدی
۳۲۹
دهکده توس،[۱] خراسان
مرگ پیش از ۳۹۷ خورشیدی، ۴۱۱ هجری قمری
توس
ملیت ایرانی
محل زندگی توس، تابران[۲]
جایگاه خاکسپاری توس، خراسان
۳۶°۲۹′۱۰.۱۵″ شمالی ۵۹°۳۱′۳.۳۴″ شرقی
در زمان حکومت فرمانروایی غزنویان
لقب حکیم توس، حکیم سخن
پیشه شاعر
سبک نوشتاری سبک خراسانی
کتاب‌ها شاهنامه
دلیل سرشناسی حماسه سرایی

حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی (زادهٔ ۳۱۹ خورشیدی، ۳۲۹ هجری قمری - درگذشتهٔ پیش از ۳۹۷ خورشیدی، ۴۱۱ هجری قمری در توس خراسان)، سخن‌سرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه حماسهٔ ملی ایران است. فردوسی را بزرگ‌ترین سرایندهٔ پارسی‌گو دانسته‌اند.[۳]

فردوسی در شاهنامه از دودمان‌های پادشاهی پیشدادیان و کیانیان و اشکانیان و ساسانیان نام برده‌است. آثار دیگری نیز به فردوسی نسبت داده شده‌است که بیشتر مردود دانسته‌اند. شناخته‌شده‌ترین آن‌ها مثنوی یوسف و زلیخا و گرشاسب‌نامه و هجونامه‌ای علیه سلطان محمود است.

آثار فردوسی نه تنها در ایران، بلکه در بسیاری از کشورهای دیگر مورد تحقیق و بررسی قرار گرفته‌است؛ و حتی در دانشگاه‌های معروف دنیا از جمله دانشگاه کمبریج انگلستان مورد مطالعه قرار گرفته است و جدیدترین تحقیقات دربارهٔ شاهنامه در مرکز مطالعات خاورمیانه و اسلامی این دانشگاه منتشر شده‌است. در میانهٔ نوروز ۱۳۸۵ ترجمهٔ تازه‌ای از شاهنامه به زبان انگلیسی در آمریکا منتشر شد. دیک دیویس پدیدآورندهٔ این نسخه جدید -که پروفسور زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اوهایوی آمریکا و عضو انجمن سلطنتی ادبیات است- با ارائهٔ این ترجمهٔ جدید نوروز ایرانی را جشن گرفته‌است.

از چند و چون تحصیلات و آگاهی فردوسی از علوم روزگارش اطلاع دقیقی در دست نیست؛ اما از خلال شاهنامه به نیکی دانسته می‌شود که وی بر ادب عرب و فلسفه و کلام عصر خویش تسلط داشته‌است. شاید به حدس و گمان بتوان گفت که وی، مستقیم یا غیرمستقیم، از بلاغت یونانی آگاهی‌هایی داشته‌است؛ و این نکته از قیاس شاهنامه با متون مشابه آن از نظر فن صحنه‌آرائی به خوبی دانسته می‌شود؛ گرچه مجموعهٔ این آگاهی‌ها ممکن است نتیجه شناخت ذوقی و قریحهٔ فردوسی نیز باشد.

فردوسی، چنانچه از خلال شاهنامه و قراین خارجی دانسته می‌شود، سراسر عمر در وطن خویش توس اقامت داشته، و جز یکی، دو بار به سفر نرفته‌است. سفرهایی افسانه‌ای در تذکره‌ها به او نسبت داده‌اند که پذیرفتن آنها دشوار است؛ اما احتمال اینکه پس از ختم شاهنامه خود آن را به غزنین نزد محمود برده‌باشد امری است که اگر چه مسلم نیست، دلیل قاطعی نیز در رد آن وجود ندارد. به هر حال، در شاهنامه هیچ اشاره‌ای به سفر غزنین او نشده‌است.

فردوسی مردی وطن‌پرست و در میهن‌پرستی استوار بود. این مطلب از جای جای شاهنامه و به ویژه از شور فردوسی در ستایش ایران و نژاد ایرانی به خوبی آشکار است. او از تاریخ نیاکان خود و داستان‌ها و افسانهٔ شاهان و تاریخ ایران اطلاع و یا به دانستن آن‌ها شوق و علاقه داشت و تربیت خانوادگی او وی را بر این می‌داشت؛ و به همین سبب است که به این کار عظیم دست زد و تا موقعی که گرفتار فقر و تهیدستی نگشت، یعنی مال و ثروت اجدادی را بر سر کار شاهنامه نگذاشت، به دربار شاهان و جایزه‌های ایشان توجهی ننمود. فردوسی در سرودن شاهنامه، گذشته از روح وطن‌خواهی و احساسات میهنی، کمابیش مشوقانی داشته‌است. او خود از چند تن به نام یاد کرده است که ایشان به نحوی در تشویق او کوشیده‌اند. یکی از آنان که بیش از همه مورد ستایش اوست، کسی است از اشراف و فرمانروایان آن عهد که فردوسی صفاتش را برمی‌شمارد، اما به تصریح نام او را نمی‌گوید.

چنانچه از ظاهر کلام استنباط می‌گردد فردوسی به قول «نولدکه» دانشمند آلمانی -که می‌گوید فردوسی تعصب مذهبی نداشته‌است- در افسانه‌ای که از بن‌مایه اسلامی اقتباس شده‌است و راجع به زیارت اسکندر از کعبه است، اظهار می‌کند که خدای زمین و زمان احتیاج به جا و مکان ندارد؛ و می‌گوید که برای پیشینیان ما «آتش» فقط برای تعیین سمت نیایش بود، همان‌طور که برای عرب‌ها «سنگ» سمت پرستش است.

به نظر فروغی از ویژگی‌های فردوسی پاکی زبان و عفت اوست. در تمام شاهنامه یک لفظ و یا یک عبارت مستهجن دیده نمی‌شود و پیداست که فردوسی بر خلاف بیشتر شاعران ما، از آلوده کردن خود به هزل و زشتی‌ها احتراز داشته است و هر جا که به مقتضای داستان‌سرایی مطلب شرم‌آمیزی می‌بایست نقل کند بهترین و نازک‌ترین عبارات را برای آن یافته است. عفت‌طلبی فردوسی به اندازه‌ای‌ست که در قضایایی هم که به اقتضای طبیعت بشری بی‌اختیار واقع می‌شود رضا نمی‌دهد که پهلوانان او مغلوب نفس شده و از حدود مشروع تجاوز کرده باشند. فردوسی مردی است به‌غایت اخلاقی، با نظر بلند و قلب رقیق و حس لطیف، ذوف سلیم و طبع حکیم؛ همواره از قضایا تنبه حاصل می‌کند و خواننده را متوجه می‌سازد که کار بد نتیجهٔ بد می‌دهد و راه کج انسان را به مقصد نمی‌رساند.

هیچ‌کس به اندازه فردوسی معتقد به عقل و دانش نبوده و تشویق به کسب علم و هنر ننموده است. فردوسی چون خیام در اشعارش به کوتاهی عمر افسوس می‌خورد و اظهار حیرانی می‌کند که برای چه آمدیم و کجا می‌رویم و بعد از این حیات چه خواهیم شد.



ادامه مطلب


نوع مطلب : فردوسی ابوالقاسم، زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه نویسندگان، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها : حکیم توس، حکیم سخن، شاعر، سبک خراسانی، شاهنامه، حماسه سرایی،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 26 آبان 1394

پروین اعتصامی

پروین اعتصامی
Etesami.jpg
پروین اعتصامی زمین گاه
نام اصلی رخشنده اعتصامی[۱]
زمینهٔ کاری شعر و ادبیات
زادروز ۲۵ اسفند ۱۲۸۵
۱۷ مارس ۱۹۰۷
تبریز
پدر و مادر یوسف اعتصامی آشتیانی
اختر اعتصامی
مرگ ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ (۳۴ سال)
۴ آوریل ۱۹۴۱
تهران
ملیت ایرانی
محل زندگی تبریز و تهران
علت مرگ حصبه
جایگاه خاکسپاری قم، حرم فاطمه معصومه، صحن امام رضا، آرامگاه خانوادگی
۳۴°۳۸′۳۱.۷۱″ شمالی ۵۰°۵۲′۴۶.۳۷″ شرقی
سبک نوشتاری شعر مناظره‌ای
قطعه
کتاب‌ها دیوان اشعار
تخلص پروین
همسر(ها) فضل‌الله اعتصامی
مدرک تحصیلی مدرسه ایران کلیسا
حوزه کتاب‌خانه دانشسرای عالی تهران
استاد یوسف اعتصامی آشتیانی، دهخدا، ملک الشعرای بهار
وب‌گاه رسمی جایزهٔ ادبی پروین اعتصامی

رخشندهٔ اعتصامی معروف به پروین اعتصامی (زاده ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ در تبریز – درگذشته ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ در تهران) شاعر ایرانی بود که از وی به عنوان «مشهورترین شاعر زن ایران» یاد شده است. اعتصامی از کودکی فارسی، انگلیسی و عربی را نزد پدرش آموخت و از همان کودکی تحت نظر پدرش و استادانی چون دهخدا و ملک الشعرای بهار سرودن شعر را آغاز کرد. پدر وی یوسف اعتصامی، از شاعران و مترجمان معاصر ایرانی بود که در شکل‌گیری زندگی هنری پروین و کشف استعداد و گرایش وی به سرودن شعر نقش مهمی داشت. او در بیست‌وهشت سالگی ازدواج کرد اما به دلیل اختلاف فکری با همسرش، از او جدا شد. پروین بعد از جدایی از همسرش مدتی در کتاب‌خانهٔ دانشسرای عالی، به شغل کتابداری مشغول بود. پروین قبل از دومین نوبت چاپ دیوان اشعارش، بر اثر بیماری حصبه در سن سی‌وپنج سالگی در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه، در آرامگاه خانوادگی‌اش، به خاک سپرده شد. زادروز پروین اعتصامی، (بیست و پنجم اسفندماه)، به عنوان «روز بزرگداشت پروین اعتصامی» نام‌گذاری شده است.

تنها اثر چاپ و منتشر شده از پروین، دیوان اشعار اوست؛ که دارای ۶۰۶ شعر شامل اشعاری در قالب‌های مثنوی، قطعه و قصیده می‌شود. پروین بیشتر به دلیل به کار بردن سبک شعر مناظره در شعرهایش، معروف است. شعرهای پروین قبل از چاپ به عنوان کتاب، در مجله بهار و «منتخبات آثار» از هشترودی و «امثال و حکم» از دهخدا، چاپ می‌شدند. موفقیت اولین چاپ دیوان اشعار او، باعث شد تا این کتاب برای چاپ‌های بعدی آماده شود.

پروین اعتصامی از پیروان «جریان تلفیقی» است. مضامین و معانی اشعار پروین، توصیف‌کننده دلبستگی عمیق وی به پدر، استعداد و شوق فراوان او به آموختن دانش، روحیه ظلم‌ستیزی و مخالفت با ستم و ستمگران و حمایت و ابراز همدلی و همدردی با محرومان و ستم‌دیدگان است. اشعار پروین اغلب از حوادث و اتفاقات شخصی و اجتماعی خالی‌اند. در میان اشعار او، شعری وجود ندارد که با کمک آن بتوان صراحتاً شخص شاعر را شناخت. شعر پروین از دیدگاه طرز بیان مفاهیم و معانی، بیشتر به صورت «مناظره» و «سؤال و جواب» است. در دیوان او بیش از هفتاد نمونه مناظره آمده که وی را از این لحاظ در میان شاعران فارسی مشهور کرده است. این مناظره‌ها نه تنها میان انسان‌ها و جانوران و گیاهان، بلکه میان انواع اشیاء – از قبیل سوزن و نخ – نیز اتفاق می‌افتد و پروین در بیان مقاصد خود از هنرهای «شخصیت‌بخشی» و «تخیل» و «تمثیل»، استفاده بسیار کرده است.




ادامه مطلب


نوع مطلب : زندگینامه نویسندگان، زندگینامه شاعران، پروین اعتصامی، 
برچسب ها : یوسف اعتصامی،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 26 آبان 1394
نتیجه تصویری برای معینی کرمانشاهی
رحیم معینی کرمانشاهی
زادروز ۱۵ بهمن ۱۳۰۴ (۸۹ سال)
کرمانشاه
محل زندگی تهران
ملیت ایرانی
پیشه شاعر
سال‌های فعالیت از ۱۳۳۰
دوره معاصر
منصب نقاش، روزنامه نگار ،
نویسنده، شاعر و ترانه‌سرا
فرزندان نوشین معینی کرمانشاهی، حسین معینی کرمانشاهی، فرهاد معینی کرمانشاهی، مریم معینی کرمانشاهی
والدین کریم خان معین



ادامه مطلب


نوع مطلب : زندگینامه نویسندگان، زندگینامه شاعران، رحیم معینی کرمانشاهی، 
برچسب ها : رحیم معینی کرمانشاهی، نوشین معینی کرمانشاهی، حسین معینی کرمانشاهی، فرهاد معینی کرمانشاهی، مریم معینی کرمانشاهی کریم خان معین،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 26 آبان 1394
تصاویر برای یوسف علی میرشکاکگزارش تصاویر


یوسفعلی میرشکاک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

یوسفعلی میرشکاک (زادهٔ ۱۳۳۸ در شوش دانیال) شاعر، نویسنده، طنزپرداز و منتقد سیاسی.

وی در طول سی سال اخیر در زمینه‌های گوناگونی فعال بوده است. از سرودن شعر و نگارش نقدهای ادبی گرفته تا نوشته‌های طنز و مقالات سیاسی و مذهبی و عرفانی.از شاگردان احمد فردید بوده و همکاری و همراهی او با شهید سید مرتضی آوینی قابل توجه است.

از سال ۱۳۵۸ به طور جدی شاعر شده است. وی بیش از همه متاثر از شاعرانی چون اخوان ثالث،منوچهر آتشی، محمدعلی معلم دامغانی وبیدل دهلوی بوده است. او از دوستان رهبر انقلاب اسلامی ایران است.

نتیجه تصویری برای یوسف علی میرشکاک


ادامه مطلب


نوع مطلب : یوسفعلی میرشکاک، زندگینامه شاعران، 
برچسب ها : ستیز با خویشتن و جهان جای دندان پلنگ از زبان یک یاغی فرامرز نامه زخم بی‌بهبود دیپلمات‌نامه پوریای ولی،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 26 آبان 1394
کارو
Karoo Derderiyan.jpg
نام اصلیکاراپت دِردِریان
زمینهٔ کاریادبیات
زادروز۱۶ آبان ۱۳۰۴
۶ نوامبر ۱۹۲۵
همدان، ایران
مرگ۲۷ تیر ۱۳۸۶
۱۸ ژوئیه ۲۰۰۷ (۸۱ سال)
کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ملیتایرانی ارمنی‌تبار
جایگاه خاکسپاریگورستان گلندل کالیفرنیا
پیشهشاعر، ادیب، نویسنده
فرزندانرمی، ربکا، رنه

کاراپت دِردِریان (به ارمنی: Կարապետ Տէրտէրեան) با نام ادبی کارو (۱۶ آبان ۱۳۰۴ در همدان - درگذشته ۲۷ تیر ۱۳۸۶ در کالیفرنیا) نویسنده و شاعر


کتاب‌ها



ادامه مطلب


نوع مطلب : کارو دردریان، زندگینامه شاعران، زندگینامه نویسندگان، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها : نام اصلی کاراپت دِردِریان،
لینک های مرتبط :
          
سه شنبه 26 آبان 1394
افشین یداللهی (زاده دی ۱۳۴۷ در اصفهان)، پزشک متخصص اعصاب و روان و از ترانه‌سرایان اهل ایران است. پدر افشین یداللهی از بزرگان شهر ایزدخواست بوده است و مادر وی نیز اهل اسفرجان است.

تصاویر برای دکتر افشین یداللهی

دکتر افشین یداللهی
متولد ۲۱ دیماه ۱۳۴۷ در اصفهان و بزرگ شده تهران
پزشک متخصص اعصاب و روان و از ترانه سرایان به نام ایران می باشد.

نتیجه تصویری برای دکتر افشین یداللهی


ادامه مطلب


نوع مطلب : افشین یداللهی، زندگینامه شاعران، زندگینامه نویسندگان، 
برچسب ها : شب دهم و مدار صفر درجه، ترانهٔ هرچی آرزوی خوبه مال تو است.،
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 24 آبان 1394
احمدرضا احمدی
زادروز ۳۰ اردیبهشت ۱۳۱۹ (۷۵ سال)
کرمان، ایران
محل زندگی تهران
ملیت ایرانی
پیشه کارمند کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
سال‌های فعالیت از سال ۱۳۴۰ تا کنون
همسر شهره حیدری
فرزندان ماهور احمدی
وبگاه
سایت رسمی احمدرضا احمدی
صفحه در وب‌گاه I


ادامه مطلب


نوع مطلب : اجمدرضا اجمدی، زندگینامه شاعران، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 24 آبان 1394

زندگی نامه سلمان هراتی

سلمان هراتی
نام اصلی"سلمان قنبر هراتی"
زادروز۱ فروردین ۱۳۳۸
روستای مزردشت، تنکابن
مازندران
مرگ۹ آبان ۱۳۶۵ (۲۷ سال)
لنگرود،
ملیتایران ایرانی
علت مرگسانحهٔ رانندگی
جایگاه خاکسپاریروستای مزردشت، تنکابن
پیشهشاعر
دیوان سروده‌هااز آسمان سبز
دری به خانهٔ خورشید
از این ستاره تا آن ستاره
فرزندانرابعه هراتی، رسول هراتی

ا

سلمان هراتی در سال ۱۳۳۸ در روستای مرزدشت تنکابن مازندران در خانواده‌ای مذهبی متولد شد. درس‌های ابتدایی تا پایان دوران متوسطه را در زادگاهش خواند. سپس در دانشسرای راهنمایی تحصیلی پذیرفته شد و پس از دو سال در رشتهٔ هنر، مدرک فوق دیپلم اخذ کرد. وی پس از پایان تحصیلات در یکی از مدارس روستاهای دور لنگرود مشغول تدریس شد.

تخلص او در اشعارش «آذرباد» بود و در شعرهایش میتوانیم تاثیر از سهراب سپهری و فروغ فرخزاد را نگاه كنیم او حتی یكی از شعرهایش را تقدیم به سهراب سپهری كرده بود دوستی او با سیدحسن حسینی و قیصر امین‌پور زبانزد است ، سیدحسن حسینی بعد از مرگ سلمان یكی از بهترین آثار ادبیش یعنی كتاب "بیدل ، سپهری و سبك هندی" را تقدیم به او كرد و قیصر امین پور هم كلیات او را منتشر كرد. سلمان هراتی به عنوان شاعری دگراندیش به حساب میآید.





ادامه مطلب


نوع مطلب : سلمان هراتی، زندگینامه شاعران، زندگینامه نویسندگان، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها : شاعر شعر جنگ، شعر اعتراض سلمان،
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 24 آبان 1394

محمدعلی سپانلو


محمدعلی سپانلو
زادروز۲۹ آبان ۱۳۱۹
تهران
مرگ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ (۷۴ سال)
بیمارستان سجاد، تهران
ملیتایرانی
محل زندگیتهران
جایگاه خاکسپاریقطعه نام آوران بهشت زهرا
لقبشاعر تهران
پیشهشاعر، نویسنده، مترجم، منتقد ادبی، استاد دانشگاه و عضو کانون نویسندگان
سال‌های نویسندگی۱۳۴۲ تا ۱۳۹۴
همسر(ها)پرتو نوری‌علاء
فرزندانسندباد سپانلو
شهرزاد سپانلو (خواننده پاپ)
مدرک تحصیلیکارشناسی حقوق
دانشگاهدانشگاه تهران
) 0% 50%;">صفحه در دادگان فیلم‌ها
) 0% 50%;">صفحه در وب‌گاه سوره

محمد علی سپانلو، مشهور به شاعر تهران[۱](زاده ۲۹ آبان ۱۳۱۹ در تهران - درگذشته ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ در تهران) شاعر و مترجم ایرانی بود.

وی در کنار برگردان آثار ادبی، مجموعه‌های شعری از جمله رگبارها، پیاده‌روها، نبض وطنم را می‌گیرم، تبعید در وطن، ساعت امید، فیروزه در غبار، پاییز در بزرگراه، و قایق‌سواری در تهران را در کارنامه خود دارد. سپانلو آثاری از نویسنده‌های مطرح دنیا مثل آلبر کامو و ژان پل سارتر را نیز ترجمه کرده‌است. او دانش‌آموخته دانشکده حقوق دانشگاه تهران و از نخستین اعضای کانون نویسندگان ایران بود.



ادامه مطلب


نوع مطلب : محمدعلی سپانلو، زندگینامه شاعران، زندگینامه نویسندگان، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها : محمد علی سپانلو آه... بیابان ۱۳۴۴ - خاک ۱۳۴۶ - رگبارها ۱۳۴۷ - پیاده‌روها ۱۳۵۲ - سندباد غایب ۱۳۵۶ - هجوم ۱۳۵۷ - نبض وطنم را می‌گیرم،
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 24 آبان 1394
محمدعلی بهمنی
زادروز
۲۷ فروردین 
محل زندگی بندرعباس زادروز

ملیت ایران ایران
محمدعلی بهمنی (زادهٔ ۲۷ فروردین ۱۳۲۱ در بندرعباس)، شاعر و غزل‌سرای ایرانی است. بسیاری بر این عقیده‌اند که غزل‌های او وام‌دار سبک و سیاق نیما یوشیج است. نخستین شعر بهمنی در سال ۱۳۳۰، یعنی زمانی که او تنها ۹ سال داشت، به چاپ رسید.

    محمدعلی بهمنی
    شاعر
    محمدعلی بهمنی، شاعر و غزل‌سرای ایرانی است. بسیاری بر این عقیده‌اند که غزل‌های او وام‌دار سبک و سیاق نیما یوشیج است. نخستین شعر بهمنی در سال ۱۳۳۰، یعنی زمانی که او تنها ۹ سال داشت، به چاپ رسید.
    تولد: ۱۶ آوریل ۱۹۴۲ م. (سن ۷۳)، اندیمشک


ادامه مطلب


نوع مطلب : محمدعلی بهمنی، زندگینامه شاعران، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها : محمدعلی بهمنی زادروز ۲۷ فروردین محل زندگی بندرعباس زادروز ملیت ایران ایران، باغ لال (۱۳۵۰) در بیوزنی (۱۳۵۱) عامیانه‌ها (۱۳۵۵) گیسو، کلاه، کفتر (۱۳۵۶) گاهی دلم برای خودم تنگ می‌شود (۱۳۶۹) غزل (۱۳۷۷) شاعر شنیدنی است (۱۳۷۷) عشق است (۱۳۷۸) نیستان (۱۳۷۹) کاسهٔ آب دیوژن، امانم بده (۱۳۸۰) این خانه واژه‌های نسوزی دارد (۱۳۸۲) من زنده‌ام هنوز و غزل فکر می‌کنم (۱۳۸۸) غزل زندگی کنیم (گزیده غزل) (۱۳۹۲)،
لینک های مرتبط :
          
یکشنبه 24 آبان 1394

طاهره صفارزاده


    نتیجه تصویری برای طاهره صفارزاده
    نتیجه تصویری برای طاهره صفارزاده
طاهره صفارزاده
شاعر
طاهره صفّارزاده، شاعر، پژوهشگر و مترجم ایرانی قرآن بود. او از شاخص‌ترین شاعران قبل از انقلاب اسلامی بوده است و با بینش توحیدی، سیاسی و اجتماعی و زبان ساده و روان اشعار ماندگاری را بجای گذاشته است. ویکی‌پدیا
تولد: ۱۹۳۶ م.، سیرجان
مرگ: ۲۵ اکتبر ۲۰۰۸ م.، تهران
طاهره صفّارزاده
زادروز ۲۷ آبان ۱۳۱۵
سیرجان
مرگ ۴ آبان ۱۳۸۷ (۷۲ سال)
بیمارستان ایرانمهر تهران


ملیت  ایران
علت مرگ ضایعه مغزی
پیشه شاعر، پژوهشگر و مترجم
کتاب‌ها
ترجمه قرآن

طاهره صفّارزاده، (۲۷ آبان ۱۳۱۵، سیرجان - ۴ آبان ۱۳۸۷،[۱] تهرانشاعر، پژوهشگر و مترجم ایرانی قرآن بود. او از شاخص‌ترین شاعران قبل از انقلاب اسلامی بوده است و با بینش توحیدی، سیاسی و اجتماعی و زبان ساده و روان اشعار ماندگاری را بجای گذاشته است.



ادامه مطلب


نوع مطلب : طاهره صفارزاده، زندگینامه شاعران، خاطرات بزرگان ادب فارسی، زندگینامه هنرمندان، 
برچسب ها : رهگذر مهتاب (۱۳۴۱)، +دیدار با صبح (، طنین در دلتا (۱۳۴۹) سد و بازوان (۱۳۵۰) سفر پنجم (۱۳۵۶) حرکت و دیروز (۱۳۵۷) بیعت با بیداری (۱۳۶۶) مردان منحنی (۱۳۶۶) دیدار با صبح (۱۳۶۶)،
لینک های مرتبط :
          
جمعه 22 آبان 1394


( کل صفحات : 2 )    1   2   


موضوعات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ادبیات ایران وگیلان وتالش